Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

googleplay
Kayseri Hakimiyet Gazetesi / www.kayserihakimiyet2000.com
ALİ ÖZKANLI

KASABANIN FEDAİLERİ -15

Bu haber 06 Mart 2019 - 11:37 'de eklendi ve 21 kez görüntülendi.
KASABANIN FEDAİLERİ -15

KARABAŞ’IN DOSTLUĞU!
Necip Öğretmen, Osman ile köpeği Duman arasındaki sevgiyi iyi bildiğinden dolayı kedi yaşadıklarını da onunla paylaşıyordu.
– Karadeniz’in bir dağ köyünde öğretmenlik yapıyordum. Benim de bir köpeğim vardı. Adı da Karabaş’tı. Yol arkadaşım, can dostum Karabaş’la günlerimiz geçip gidiyordu. Köpekler sâdık olur derlerdi de pek inanmazdım.
Karabaş’a her sabah okula gitmeden önce ekmek ve yemek artıklarını veriyordum. Aramızda iyi bir dostluk oluşmuştu. Akşamları eve dönüşümde mutlaka yolda beni karşılar, eve birlikte giderdik. Yaz tatiline başka bir yere gitmiştim. Çok erken bir saatte evden ayrıldığım için Karabaş beni görmemişti. Her sabah kapıda beni bekleyen dostum Karabaş, gittiğim günden itibaren istisnasız her gün gelip evimin kapısının açılmasını beklemiş. Bakmış ki kapı açılmıyor o da umudu kesip artık kapıyı beklemez olmuş.
Tatil dönüşümde Karabaş’ın beni gördüğündeki halini bir görecektin! Hava yağmurlu olduğu için her yer çamur içinde. Köpek çamuru bilir mi? Üzerime öyle bir atladı ki; elim, yüzüm, elbiselerim çamur içinde kaldı. Tabii ki dostum Karabaş bunu sevgisinden yapıyordu. Bizim de buna katlanmamız gerekiyordu. Ne derler “Gülü seven dikenine katlanır.”
Emekli bir öğretmen ağabeyimiz anlatmıştı.
– Azerbaycan’da görev yaptığım yıllarda beraber çalıştığım bir arkadaşın köydeki baba evini ziyarete gitmiştik. Evin avlusuna girerken epeyce iri yapıda 5–6 köpeğin evin bahçesinin farklı yerlerinde bulunduklarını görerek ev sahibine:
– Bu kadar köpek de neyin nesi? diye sordum.
– Bunlar Karabağ konakları (misafirleri) diyerek sebebini şöyle anlatmıştı.
– Karabağ’dan göçmek zorunda kalan kardeşlerimiz buralara geldiklerinde bir müddet geçici olarak çadırlarda kaldılar. Kendileri ile beraber gelen köpeklerini de bizler misafir etmiştik. Daha sonra köpeklerin asıl sahipleri buralardan ayrıldılar fakat köpeklerin misafirliği hâlen devam ediyor.
Köpeklerin, atların ve güvercinlerin insanlara yaşadıkları mekana çok bağlı oluyorlar. Mesela kediler toprağa bağlı olduğundan sahipleri gitse bile bulundukları yeri terk etmiyorlar. Ağabeylerimin bir zamanlar güvercinleri olduğu için biliyorum. Anlatırlardı; bu kuş Konya’dan, şu kuş Adana’dan geri geldi! diye. Bir kuşun kilometrelerce yoldan, gönderildiği eve tekrar geleceğine insanın aklı pek almıyor ama geliyorlar! Allah güvercinlere böyle bir özellik vermiş.
BİLMECE BİLDİRMECE
* Yağar gökte tıp tıp
Yürürken yolda şıp şıp. (Yağmur)
* Elsiz ayaksız kuyu kazar. (Yağmur)
* Bulutlardan süzülür, İnci gibi dizilir.
Çamur olur ezilir Bilin bakalım bu nedir? (Yağmur)
(Devam Edecek)

Etiketler :
POPÜLER FOTO GALERİLER
SON DAKİKA HABERLERİ
İLGİLİ HABERLER