YEMLİHA YOLU’NU KULLANAN SÜRÜCÜLERE UYARI

YEMLİHA YOLU’NU KULLANAN SÜRÜCÜLERE UYARI

BAĞLAMIŞ, “ AMACIMIZ ŞEHRİMİZE VE ÜLKEMİZE HİZMET ETMEK”

BAĞLAMIŞ, “ AMACIMIZ ŞEHRİMİZE VE ÜLKEMİZE HİZMET ETMEK”

YOL ÇİZGİLERİ MELİKGAZİ BELEDİYESİNCE YAPILIYOR

YOL ÇİZGİLERİ MELİKGAZİ BELEDİYESİNCE YAPILIYOR

NUH NACİ YAZGAN ÜNİVERSİTESİNDE MEZUNİYET COŞKUSU

NUH NACİ YAZGAN ÜNİVERSİTESİNDE MEZUNİYET COŞKUSU

ERÜ MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ 4 BÖLÜMDEN 500 ÖĞRENCİ MEZUN OLDU

ERÜ MÜHENDİSLİK FAKÜLTESİ 4 BÖLÜMDEN 500 ÖĞRENCİ MEZUN OLDU

MUTLULUĞUN NASIL BİR ŞEY OLDUĞUNU BİLMİYORUM…
  • ALİÖZKANLI
    • ALİ ÖZKANLI
    • aliozkanl@kayserihakimiyet2000.com
    • 12 Mart 2018 - 13:46:41

Mutluluğu tadamamış, sevgi ve şefkatten mahrum kalmış bir yavrumuzun feryadını yine eğitimci yazar Sayın Alişan KAPAKLIKAYA’nın kitabından okuyalım: “Ben doğduğumda erkek çocuk bekliyorduk, bu kız çocukta nereden çıktı diye ağlamışlar öğretmenim. Evde kız olduğum için hep dışlanıyor, herhangi bir şey alındığında bana farklı davranılıyordu.
Gece olunca annem bir kardeşimi, babam da diğer kardeşimi yanına alıp yatarlardı. Ben annemim yanına vardığımda burada yer yok, babanın yanına git der, babamın yanına gittiğimde de burası dolu, git annenin yanına yat, derdi. Ben de başka bir odadaki küçük ve soğuk yatağıma uzanır, hem titrer hem de ağlayarak uyumaya çalışırdım.
Annemle babam geçinemez, hep kavga eder, birbirine bağırır çağırır, hakaret ederlerdi. Yani anlayacağınız sevgi ve mutluluktan yoksun bir evdi. Pencereden sokağa bakar, mutlu olan insanları seyreder, ben de mutluluk hayalleri kurardım. Ben mutluluğu hiç yaşamadım ki öğretmenim. Mutluluğun nasıl bir şey olduğunu da bilmiyorum. Hep aradım, bekledim ve özledim.
Babalarının ellerini tutup gezen, annelerinin kucağına atlayan çocuklar gibi olmayı çok ama çok istedim öğretmenim. Beni seven, sevgi dolu bir annemle, şefkatli bir babamın olmasını hep hayal ediyorum, gece rüyalarıma giriyor öğretmenim. Ancak gece rüyamda bu mutluluğu yaşıyorum. Fakat sabah olup uyandığımda soğuk gerçekle karşı karşıya kalıyorum.
Ellerimi yüce Rabbime açıyor şöyle dua ediyorum. Ey Allah’ım! Her şeyleri yaratan Rabbim. Sana yalvarıyorum, benim de sevgi ve mutluluk dolu bir ailede yaşamamı sağla. Evimiz huzur dolsun, ailemle birlikte ruhum sevinçle doysun, annem babam hep benimle olsun.”
Yazar İpek ONGUN: “Nasıl bir anne babaya sahip olduğumuz o kadar da önemli değil, çünkü onları seçmek bizim elimizde değildi. Ama nasıl bir anne baba olacağımız çok önemli. Çünkü bu seçim bizim elimizde.” diyor.
İnsanoğlu sevmek ve sevilmek ister. Yüreğindeki sevgiyi tüm insanlığa sunmak, güzel duyguları paylaşmak, hayattan zevk almak her insanın arzusudur. Kimileri ağlayarak sokaklarda gezerken, kimileri mutlu yuvalarında sıcak sofralarında yemek yiyor, kimilerinin yemeklerinden buhar yerine mutluluk çıkıyor, kimi evlerin bacasından duman yerine sevgi tütüyor, mutlulukları bulutlara ulaşıyor. Kimileri aile hasreti ile yanarken, kimi ailesinin kıymetini bilmiyor, ailesinden utanıyor, arkadaşları ile tanıştırmaktan kaçıyor.
Sevgiden mahrum, mutlu aile özlemiyle kıvranan, ailesi tarafından dışlanan, kız olduğu için horlanan, yaşadıklarının ağırlığı altında ezilen, çaresizce kıvranan en ufak bir hatasında eleştiri yağmuruna tutulan, yerli yersiz her şeyden dolayı suçlanan, kanadı kırık bir kuş gibi çırpındıkça çırpınan gençlere yazık etmeyelim. Gençlerin hayatını zindana çevirmeyelim, hayallerini kirletmeyelim, saf, temiz ve masum ruhlarını karartmayalım, ilgisiz bırakarak onları yuvadan uzaklaştırmayalım, kötülüğün kucağına, sokağın soğuğuna atmayalım.
Başıboş yetişmelerine, kötü yola gitmelerine, hayatın çarklarının onları ezmesine izin vermeyelim. Onlara vereceğimiz iyi bir eğitimle onları kazanalım. Sınıfımızda problemli olan öğrencilerimizin aileden kaynaklanan sorunları olabileceğini unutmayalım. Başarısızlık her zaman tembellikten kaynaklanmaz, sevgisizlik ve ilgisizliğin de başarısızlığa sebep olabileceğini unutmayalım.

  • Etiketler

The comments are closed.

Üye Girişi
  • Kullanıcı Adınız
  • Şifreniz