Ben çocuklara ormanı ve ormanların önemini interaktif sohbetle ve oyunla anlatıyorum.
Oyuna dahil olmayan çocuk kalmıyor.
Böyle olunca da çocuklardaki orman ve doğa sevgisi zirve yapıyor.
Onun için benim okullarından ayrılmamı istemiyprlar...
KONYADA BİR ANI:
Okulda faaliyetimi bitirdim. Elbisemi değiştim. Kuzenimin evine geldim. Tam da evden çıkıp Kayseri ye dönmek üzere aracıma biniyordum ki (sağ olsunlar. kuzenlerim uğurlamaya indiler). İki çocuk anneleri ile yanımızdan geçti. Çocuklar annelerine "anne 'Ağaç Dede' okulumuza geldi. Ama etrafı çok kalablıktı. Onunla resim çekinemedik" diyerek üzüntülerini anlatıyorlardı.
Hemen çocukları durdurduk. Arabadan Ağaç Dede elbisemi, çıkardım. Normal elbisemin üzerine Ağaç Dede elbisesini giyindim ve çocuklarla resim çekindim. Sonra şapkamı onlara giyindirdim. Bastonumu onlara verdim ve resim çekindiler...
İşte bu mutluluk bana Konya dan Kayseri ye kadar arkadaşlık etti.
SONUÇ: Çocuklardaki doğa sevgisi çok yüksek ve çocuklar doğaya aç. Okullarda uygulamalı doğa dersleri ve kulüpleri olmalı v e onların yaşam hakkı için doğa kirletilmemeli, tahrip edilmemeli. Desteklenmeli.
