KAYSERİSPOR ANTALYA’DA ÇEYREK FİNALE YÜKSELDİ:0-2

KAYSERİSPOR ANTALYA’DA ÇEYREK FİNALE YÜKSELDİ:0-2

TEFECİLİK OPERASYONUNDA 4 TUTUKLAMA

TEFECİLİK OPERASYONUNDA 4 TUTUKLAMA

29 ŞEHİT AİLESİNE ‘DEVLET ÖVÜNÇ MADALYASI’

29 ŞEHİT AİLESİNE ‘DEVLET ÖVÜNÇ MADALYASI’

BABASININ BOĞAZINI KESEREK ÖLDÜREN ŞAHIS ADLİYEYE ÇIKARILDI

BABASININ BOĞAZINI KESEREK ÖLDÜREN ŞAHIS ADLİYEYE ÇIKARILDI

739165.T.C.YAHYALI (SULH HUKUK MAHKEMESİ).18.01.2018

739165.T.C.YAHYALI (SULH HUKUK MAHKEMESİ).18.01.2018

MECİT İLE AYŞE’NİN HİKÂYESİ
  • AHMETKARAASLAN
    • AHMET KARAASLAN
    • ahmetkaraaslan@kayserihakimiyet2000.com
    • 5 Ocak 2018 - 12:21:03

GÖMÜRGEN HİKAYELERİ
MECİT İLE AYŞE’NİN HİKÂYESİ
(Kaynak kişi: Mustafa KARAASLAN)
Yoz yozunan, saz sözünen. Alatavuh çil horozunan. Âşıh bir meydana girince dinlendirir sazınan.
Emnine, Emine. Çıhdım bahdım, damına. Bir taraf sazlıh-samanlıh. Bir taraf tozluh dumanlıh. Bir tarafta demirciler, demir döver dengine. Bir tarafta boyacılar, boya boyar rengine. Bir tarafta marangozlar masa, iskembe yapar…
Var varadan, sür süreden. Amasya’dan, Zile’den. Dutdum pirenin bağıni . Arhasına vurdum, loğünü . Gitsin oğünü oğünü. Goca garılara gıran girsin! Gelinler ile bazı bazı, gızlarınan gezek ufah ufah…
Bir varmış, bir yohmuş. Allah’ın gulu çohmuş. Çoh söylemesi günah, az söylemesi sevapmış.
Armudu daşlıyah, dibinde gışlıyah. Bismillah deyik başlıyah…
BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİYM.
Mecit ile Ayşe isimli iki genç evlenmişler. Bu evlilikden gısa bir süre sona askerliği çıhan Mecit, askere giderken, eşi Ayşe’yi gapısındaki azaba emanet etmiş.
Mecit askerde olduğu için azap , sıh sıh Ayşe’ye uğrar onun ihtiyacı olup olmadığını sorarmış. Bu arada Ayşe ile birlikte olmah için ona basgı yapmaya başlamış. Ayşe, bu çirkin teklifini gabul etmeyince de Ayşe’nin kötü yolda olduğunu annatan bir iftira mektubu yazarah Mecit’e yollamış.
Mecit, mektubu ohuyunca beyninden vurulmuşa dönmüş. Bu gızgınlıhla o da azaba bir mektup yazarah Ayşe’yi boşadığını ve evinden de dışarı atmasını bildirmiş.
Mecit’in mektubunu alan azab, hemen Ayşe’nin yanına giderek mektubu ona ohumuş. Onu evden de çıhması için zorlamış.
Mecit’in Ayşe’yi boşadığı ve evden çıhmasını istediği köye yayılmış.
Bu sefer Ayşe azaba yavralmaya başlamış. Bu fırsatı gaçırmayan Mecit’in azabı, Ayşe’ye gendisi ile evlenme teklifi yapmış. Başga bir çaresi olmayan Ayşe, azap ile evlenmiş.
Aradan yedi yıl geçmiş. Yedi yılın sonunda asgerden dönen Mecit, garısı Ayşe ile gapısındaki azabın evlendiğini öğrenmiş. Köyde yapdığı soruşturma ile de gendisine yazılan mektubun iftira olduğunu, Ayşe’nin namusuna leke getirecek bir şey yaptığına kimsenin şahit olmadığını annamış. Üzüntüsünden amansız bir hasdalığa dutulmuş. Gayrı yatahdan kalhamaz olmuş. Mecit, ölmeden önce olup bitenleri bir de Ayşe’den öğrenmek, onunla gonuşup af dilemek için Ayşe’yi yanına çağırmış.
Ayşe’nin yeni gocası olan azap, garsını tek başına Mecit ile gonuşmaya göndermemiş. Ayşe’nin yanına gendi bacısını da gatarah birlikde yollamış.
Ayşe, evli bir gadın olduğu için namahrem biriyle görüşmeye giderken iyice örtünerek Mecit’in yanına gitmiş.
Mecit, eski eşinin gendisi ile görüşmek için tek başına gelmediğini görünce, yatağından türkü ile şöyle sitem etmiş:
Mecit:
Telli poşusunu dahmış başına,
Nazlı görümcesi, düşmüş peşine.
Minnetli mi geldin Ayşe’m eşine?
Aç yüzünün nikâbını göreyim gayrı.
Ayşe’nin de Mecit’e verdiği cevap şöyledir:
Ayşe:
Mecit sen gideli yedi yıl oldu,
Sarardı yaprağım, güllerim soldu.
Kör olsun araya düşmanlar doldu,
Küsgünüm ben sana barışmam gayrı.
Ayşe’nin, gendisine küsmesinde hahlı olduğunu düşünen Mecit de şöyle cevap vermiş:
Mecit:
Ayşe’m sen git de yaylanı yayla,
Gınalı elinle çenemi bağla!
Gaderim buymuş da tecellim böyle,
Aç yüzünün nikâbını göreyim gayrı.
Ayşe, Mecit’e neden küstüğünü annatmah için şöyle demiş:
Ayşe:
Çıhtım ağ gonağa halı döşedim,
İndim gıratının çulun guşadım.
El sözüne uyup beni boşadın,
Küsgünüm ben sana barışmam gayrı.
Mecit, bu sırada ölmek üzeredir. Ayşe ondan bir cevap alamayınca üzerine gapanarah ağlamaya başlar. Belinden çıhardığı gamayı elinde dutarah şöyle söyler:
Ayşe:
Lem Seher Gızı’dır sorsan aslımız,
Beraber tükenir, gider yolumuz.
Eşimin canını almaya gelen,
Mecit’in canını alma yalınız!
Bundan sona hançeri gendi galbine saplayarah, Mecit’in üsdüne gapanıp o da ölür.
NOT:Bu hikâye, Necip İle Ayşe hikâyesinin değişik bir varyantıdır.

  • Etiketler

The comments are closed.

Üye Girişi
  • Kullanıcı Adınız
  • Şifreniz