#İhsanDüşünmedenEdemiyor
TURAN DERNEĞİ: BİR ORGANİZASYONDAN FAZLASI, TÜRK DÜNYASININ GÖNÜL EVİ
İhsan düşünmeden edemiyor…
Dünyanın neresinde; arkasında bir holdingin, siyasi gücün, cemaatin, tarikatın ya da başka bir çıkar çevresinin bulunmadığı; her kesimden insanın maddi ve manevi desteğiyle ayakta duran, insanların hiçbir maddi beklenti taşımadan yalnızca gönül bağıyla bir araya geldiği böyle bir yapı vardır?
Gerçekten merak ediyorum.
İnsanlar neden binlerce kilometre yol gidiyor?
Neden evlerini kardeşlerine açıyor?
Neden sofralarını paylaşıyor?
Neden kendi imkânlarından kısarak birbirlerinin yardımına koşuyor?
Çünkü Turan’da insanları bir araya getiren para değil.
Makam değil.
Menfaat değil.
Siyaset hiç değil.
Turan’da insanları bir araya getiren kardeşliktir.
Ortak ülküdür.
Gönül bağıdır.
Türk dünyasının dört bir yanından yükselen aynı ses, aynı özlem ve aynı duygudur.
“Özbekistan’a gidelim.” deniyor, gidiliyor.
“Azerbaycan’a gidelim.” deniyor, gidiliyor.
“Kırgızistan’a gidelim.” deniyor, gidiliyor.
“İran’a gidelim.” deniyor, gidiliyor.
“Türkiye’nin başka illerindeki kardeşlerimizi ziyaret edelim.” deniyor, gidiliyor.
Yarın başka bir kardeşimiz, “Buraya da gelelim.” diyecek.
Biz yine yola çıkacağız.
Çünkü Turan’da sözde kalan bir ülkü yoktur.
Yola dönüşen bir ülkü vardır.
Gidilen her yerde bir kapı açılıyor.
Bir sofra kuruluyor.
Bir kardeş karşılanıyor.
Bir gönül kazanılıyor.
Bazen üç kişi, beş kişi değil; on, on iki, yirmi kişi aynı sofranın etrafında buluşuyor.
Üstelik bu insanların çoğu, sanıldığı gibi sınırsız imkânlara sahip değil.
Kim bilir hangi ihtiyacından kısıyor…
Hangi işini erteliyor…
Hangi masrafından vazgeçiyor…
Ama yine de yola çıkıyor.
Çünkü onları yola çıkaran şey hesap değil, gönüldür.
İşte Turan budur.
Mesele bir evin kaç kişiyi ağırlayabildiği değildir.
Mesele, bir evin kaç gönle kapısını açabildiğidir.
Mesele sofranın ne kadar büyük olduğu da değildir.
Mesele, kaç kardeşi aynı sofrada buluşturabildiğidir.
İnsan gerçekten duygulanıyor.
İhsan duygulanıyor…
Tanrı, insana böyle güzel insanlarla aynı sofrada oturmayı, aynı yolda yürümeyi, aynı ülkü etrafında kenetlenmeyi nasip ettiğinde insanın şükretmemesi mümkün mü?
Bugünleri bizlere gösteren Tanrı’ya binlerce kez şükürler olsun.
Bu davaya gönül veren, emek veren, zamanını ve imkânını ortaya koyan; evini açan, sofrasını paylaşan, kardeşine kapısını sonuna kadar açan bütün gönüldaşlarıma yürekten teşekkür ediyorum.
Daha görüşemediğimiz nice kardeşimiz var.
Daha ulaşamadığımız nice gencimiz var.
Daha dokunacağımız nice gönül var.
Daha kurulacak nice sofra var.
Daha yürünecek çok yol var.
Çünkü biz yalnızca bir dernek faaliyeti yürütmüyoruz.
Biz gönüller arasında köprü kuruyoruz.
Belki yıllar sonra geriye dönüp baktığımızda, Turan Derneği’nin en büyük eserinin binalar, toplantılar ya da düzenlenen etkinlikler olmadığını anlayacağız.
Asıl eserimiz;
Birbirini hiç tanımayan insanların birbirini kardeş bilmesi,
binlerce kilometrelik mesafelerin gönüllerin arasına girememesi,
Türk dünyasının farklı köşelerinde yaşayan insanların birbirinin derdiyle dertlenmesi,
sevinciyle sevinmesi
ve aynı ülkü etrafında yeniden kenetlenmesidir.
İhsan düşünmeden edemiyor:
Dünyada bunun başka bir örneği var mı?
Varsa gösterin…
Gerçekten merak ediyorum.
Çünkü bir insan evini hiç tanımadığı bir kardeşine açıyorsa,
sofrasını onunla paylaşıyorsa,
binlerce kilometre öteden gelen birini kendi ailesinden biliyorsa,
orada artık sıradan bir dernekten, sıradan bir çalışmadan söz edilemez.
Orada gönüller birleşmiştir.
Orada mesafeler anlamını yitirmiştir.
Orada insanlar yalnızca tanışmaz;
birbirini kardeş bilir.
Turan’a gönül veren bütün kardeşlerime selam olsun.
İyi ki varsınız.
İyi ki aynı ülküde buluşuyoruz.
İyi ki aynı duada birleşiyoruz.
İyi ki aynı yolda yürüyoruz.
Turan bizim gönül evimizdir.
Kapısı bütün kardeşlerimize açıktır.
Sofrası bütün Türk dünyasına yetecek kadar geniştir.
Ve biz bu gönül evini hep birlikte büyüteceğiz.
Çünkü Turan yalnızca gidilecek bir yer değildir.
Turan, birlikte kurulacak bir gönül dünyasıdır.
Bir gün Türk dünyasının dört bir yanından insanlar aynı sofranın etrafında buluştuğunda, bugün attığımız her küçük adımın ne kadar büyük bir anlam taşıdığını hep birlikte göreceğiz.
Bugün bir evin kapısını açan…
Bugün bir kardeşini karşılayan…
Bugün binlerce kilometre yol giderek kardeşine ulaşan…
Bugün bir gencin elinden tutan…
Bugün bir sofrada yer açan…
Aslında geleceğin Türk dünyasına bir gönül köprüsü kuruyor.
Turan’a gönül verenler oldukça bu bağ güçlenecek.
Bu sofra büyüyecek.
Bu kardeşlik daha uzak diyarlara ulaşacak.
Ve belki bir gün, bugün küçük bir adım gibi görünen çalışmalarımızın; Türk dünyasının dört bir yanındaki milyonlarca insanı birbirine yaklaştıran büyük bir gönül hareketinin başlangıcı olduğunu hep birlikte göreceğiz.
Çünkü büyük işler her zaman büyük adımlarla başlamaz.
Bazen bir evin kapısının açılmasıyla başlar.
Bazen bir sofrada açılan küçücük bir yerle…
Bazen bir kardeşin elini tutmakla…
Bazen de:
“Sen yalnız değilsin, biz senin yanındayız.”
diyebilmekle…
İşte biz bugün bunu yapıyoruz.
Gönüllerimizi birbirimize açıyoruz.
Sofralarımızı büyütüyoruz.
Mesafeleri kısaltıyoruz.
Kardeşliği çoğaltıyoruz.
Ve inanıyorum ki bir gün Türk dünyasının dört bir yanındaki kardeşlerimiz aynı sofrada buluşacak.
O gün geldiğinde bugün yaptığımız her yolculuğun, her ziyaretin, her fedakârlığın ve her güzel karşılaşmanın anlamı çok daha iyi anlaşılacak.
Turan’a gönül veren herkese selam olsun.
Yolumuz uzun olabilir.
Mesafeler uzak olabilir.
İmkânlarımız sınırlı olabilir.
Ama gönlümüz geniştir.
Ülkümüz büyüktür.
Kardeşliğimiz güçlüdür.
Ve biz yürümeye devam edeceğiz.
TURAN’A!
TURAN’A!
TURAN’A!
#İhsanDüşünmedenEdemiyor
#TuranDerneği
#Turan
#TürkDünyası
#Kardeşlik
#GönülBirliği