BÜYÜK KAZAK GÖÇÜ VE
DEVELİYE 1955 YILINDA HİNDİSTAN VE PAKİSTANDAN GELEN KAZAKLAR
Niğde'nin Ulukışla ilçesine bağlı Altay Köyünde yaşayan Kazak Türkü Ömer Bey, Hüdhüd Kuşu'na konuşmuş.
13 Mart 1952'de Başbakan Adnan Menderes'i önerisi ile alınan Bakanlar Kurulu kararıyla, Hindistan ve Pakistan'da bulunan Kazak Türklerinin Türkiye'ye iskânlı göçmen olarak kabul edilmiş olup Anadoluyu ikinci vatan kabul eden Kazaklar, 1955 yılında da Kayseri Develi'de Sindelhöyük Karacaören ve Yeşilhisar Musahacılı köylerine de İskan edilmiş ancak daha sonradan başka yerlere göç etmişler
Kazaklar, 1952 yılında Türkiye'ye Doğu Türkistan'daki baskıcı Çin yönetimi ve komünist rejim zulmünden kaçarak can güvenliklerini ve dinlerini korumak amacıyla sığınmışlar.
1936-1954 yılları arasında 18 yıl süren ve Tarihe "Büyük Kazak Göçü" olarak geçen bu tarihi süreç; Çin'in Baskı ve Asimilasyon Politikaları: 1930'lu ve 1940'lı yıllarda Çinli yerel yöneticilerin ve ardından bölgeyi ele geçiren komünist Çin yönetiminin Kazak Türklerine yönelik dini, kültürel ve siyasi baskıları hat safhaya ulaştı.
Ekonomik Zulüm ve El Koymalar: Çin hükümeti Kazakların elindeki verimli topraklara, hayvanlara ve ürünlere zorla el koydu. Ticaret ve mülkiyet hakları tamamen kısıtlandı.
Katliamlar ve İnanç Özgürlüğünün Kısıtlanması: Toplumun önde gelen dindar, entelektüel ve itibar sahibi liderleri katledildi veya hapsedildi. Halk inançlarını yaşayamaz hale geldi.
Zorlu Hicret Yolculuğu...
Bu baskılara dayanamayan Altay Kazakları, liderleri (Elishan Batur, Osman Batur vb.) öncülüğünde yurtlarını terk etmek zorunda kaldı.
İlk olarak Himalaya Dağları'nı ve Tibet'i yürüyerek aşan Kazaklar, çok büyük kayıplar vererek Hindistan ve Pakistan (Keşmir) bölgesine ulaştı.
Yaklaşık 12 yıl boyunca bu ülkelerdeki mülteci kamplarında çok zor şartlar altında yaşam mücadelesi verdiler.
Türkiye'nin Kucak Açması...
Altay Dağlarından başlayıp, Doğu Türkistan ve Hindistan'dan geçen, Çin zulmünden kurtulmak için göç etmek zorunda kalan ve
Seslerini dünyaya duyurmaya çalışan Kazak Türkleri, kendileriyle soy ve kültür bağı olan "Anavatan" olarak gördükleri Türkiye'ye sığınma talebinde bulundu.
Dönemin Başbakanı Adnan Menderes, 13 Mart 1952'de çıkardığı Bakanlar Kurulu kararnamesi ile Kazakları "iskânlı göçmen" statüsünde Türkiye'ye kabul etti.
1952'den itibaren Türkiye'ye gelen Kazaklar, ilk olarak İstanbul'daki misafirhanelerde kaldı.
Ardından , Kayseri Develi'nin Sindelhöyük, Karacaviran Musahacılı köyleri, Niğde'nin Altay Köyü, Manisa'nın Salihli ilçesi,
Konya'nın İsmil'i ve Aksaray Sultanhanı gibi farklı bölgelere iskân edildiler.
Kaynak kişi;A HABER ve
Hüdhüd Kuşu Rotası
Derleyen Nezir Ötegen 5.9.2026 Develi
