Kayseri Sarız Yaylacı köyümüzden 7. sınıf öğrencisi Ceyda kardeşimiz, annesine, “Kompozisyon yazacağım ama konu bulamıyorum.” der. Annesi de “Çiftçinin emeğinin karşılığını alamadığını yaz.” der. Ceyda biraz araştırma yaparak bir yazı kaleme alır. Annesi de bunu Sarız Küçükbaş Büyükbaş sayfası ile paylaşır.
Yazıyı olduğu gibi aktarıyor, Ceyda’yı tebrik ediyor ve teşekkür ediyoruz. Bizimle paylaştığı için de, annesine teşekkür ediyoruz. İşte o yazı:
KARŞILIKSIZ BIRAKILAN EMEKLER
Sabah kahvaltısında yediğimiz o taze ekmeğin gerçek bedeli nedir? Neden bu kadar çok çalışan çiftçilerin cebi en boş şekilde evine döner? “Tarlada izi olmayanın sofrada yüzü gülmez.” derler. Peki, tarlada izi olanın yüzü niye hiç gülmez?
Bu soruları bir düşünelim bakalım. Acaba görüp geçecek misiniz, yoksa gerçekten cevapların peşine mi düşeceksiniz? Cevapları veriyorum. O zaman çiftçinin yokluğuna doğru adımımızı atalım.
Çiftçilik, dünya var olduğundan beri inanılmaz derecede muhtaç olduğumuz bir meslektir. Yaklaşık 10.000-12.000 yıl önce Neolitik Devrim ile başladı. Çiftçiler Mezopotamya, Anadolu ve Nil Vadisi gibi hilal bölgelerinde köyler kurdular.
Yüzyıllar boyunca çiftçiler imparatorlukların, krallıkların, ülke topraklarının baş tacıydı. Tarıma büyük önem veriliyordu. Tarım o zamanlar tüm artık sermaye kadar sürdürüldüğüne inanılan bir iş olarak öne çıkmıştı. Ta ki bugünlere kadar.
Önce mazot, gübre ve ilaç pahalılaşmaya başladı. Çiftçilerin gücü yetmez oldu. Sabahın 5’inden akşamın 8’ine kadar çalışıp zınk zınk alın teri döken insanlara biraz acıyın. Ve ortada öyle bir döneme girildi ki maalesef sattığı ürünler emeklerini karşılamıyor bile.
Karşılamayı bırak, karnını doyuramayan bir zamanda gözümüzün bebeği olan çiftçilik şimdi hayata küsmek üzere. Ey halk, bu meslek tükenmeden onu kurtaracak olan sensin. Göz göre göre yok olup gidecek olan o mesleği sen yaşatacaksın.
Unutmayalım ki o yorgun saban sarsılırsa, masadaki ekmek de sarsılır. Gelin adil ve eşit bir düzen kuralım. Çünkü bu topraklar vefasız insanları değil, toprağa sağlam basmayı bilen insanları unutmaz. Şudur sloganımız: Çiftçiye bir umut da sen ol!
Ceyda Akkoca
7/A sınıfı, Sarız YİBO
Yaylacı Mahallesi ikameti
