Değerli Okurlar!
Hz. Ali diyor ki: “ İnsanlar anne ve babalarından çok kendi kuşaklarına akrabadırlar”.
Bu ifadesiyle Hz. Ali insan gruplarının sürekli ve zaruri bir gelişme içerisinde olduklarına işaret ediyor.
Bu düşünceden hareketle bir toplumun ilerlemesi için, değişim ve dönüşüm şartlarına bağlı olarak, kendine özgü bir sosyal değişmeyi gerçekleştirmesi gerekiyor.
Zaten değişme doğada hâkim olan evrensel kanundur.
Canlı, cansız tüm yaratıklar sürekli bir değişim halindedir.
Evrende her oluş sürekli bir yenilik içindedir.
Bu sebeple insan da bu değişimden nasibini almalıdır.
Ancak bu değişim yeni şartlara, yeni zaman ve mekânlara göre yenilenerek olmalıdır.
Bu bağlamda Türk toplumu da hızlı bir şekilde değişimi yaşıyor.
Özellikle yeni nesil yani geleceğimizin teminatı olan gençlerimiz hızlı bir şekilde hem düşünsel hem ruhsal hem de madde ve mana alanında gün geçtikçe değişiyor ve çoğu zaman da bu değişim yanlış bir zihniyeti doğuruyor.
Özellikle cinsellik yönünde toplumumuz nefislerini bir tür şehvet silahı olarak kullanma eğilimi gösteriyor.
Ayrıca yeni neslin kabaran duygularını harekete geçirmek için cinsel tahrik ve baştan çıkarma görünümü toplumda neredeyse bir yaşam biçimi olarak algılanıyor.
Ne yazık ki ülkemizde hemen her gün cinsellik tutkusuna saplamış bir takım gençlerimizin nefsani ve şeytani bataklığa saplandığını görüyoruz.
Bundan dolayı nice cinayetlerin işlendiğine, nice yuvaların yıkıldığına da şahit oluyoruz.
Bu çağda, bu zamanda ve bu ortamda gençlerimizin gönlünü ve nefsini bu cinsel hastalıktan kurtararak, cinsel his ve arzularını yüksek manevi his ve arzulara dönüştürmek için anne-babalar ile devletimize büyük görevler düşüyor.
Eğitim - öğretimde, sosyal hayatta toplumumuzu kuşatan zararlı cereyanlardan gençlerimizi bertaraf etmek için çareler üretmeliyiz.
Bu çareler arasında bizim de söyleyeceğimiz husus şudur: Gençlerimizin kafalarında, zihinlerinde kıpırdayan nefsani ve şeytani arzuları, şehevi duyguları bertaraf edecek yeni ve cazip alanlar meydana getirmeliyiz.
Gençlerin enerjilerini toplum yararına, ülke birliğine ve kalkınmasına katkı sağlayacak bir şekilde kullanmaları için imkânlar hazırlamalıyız.
Tüm bunları yaparken de nefsani duygularını Allah sevgisinde eriterek bu sevginin motive edici gücü ile arıtmalıyız.
Bu da ancak eğitim yani bilim, okuma ve akıl yolunu seçmekle olur. Çünkü insanı ilerlemeye mani tüm engellerden kurtaracak olan bilimdir.
Çağdaş medeniyet düzeyine çıkabilmek, üreticiliğe ve verimliliğe giden yoldaki engelleri kaldırabilmek için bilim gereklidir.
Cinsel bir yaşamın ihtirasından, cinsel bir dünya anlayışından nefislerini arındıramayan toplumlumların mutlak güzele, mutlak iyiliğe, mutlak hayra ulaşmaları mümkün değildir.
Allah’a kul olmak ancak nefsi günah kirinden, bedeni cinsellik tutkusundan, zihni cehalet günahından arındırmakla mümkün olur.