İlim, irfan verdin bize
Çıkmazdan düze.
“Yavrularım” diye söze,
Bir başladın öğretmenim.
Geçmişim, tarihim
Sen her şeyimi istiyorsun.
Senle buluntu ben kendimi,
Senle bildim öğrettim.
Atamızı, soyumuzu
Düşmanlarla dostumuzu...
Sırla dolu dünyamızı,
Sen benim komutanımsın.
Yanlış neden, doğru nasıl?
“Size emanettir nesil.”
Alıştırdın usul usul,
Okutmaya başardım.
Bilmiyordum sorun, neden?
Yol nereye, nereden geldin?
Bugünün farkını dünden,
Sen geldin öğretmenim.
Annem, babam, kardeşimsin.
Sevinçlerimsin, neşemsin.
Gerçekleşen düşüşler,
Rehberimsin öğretmenim.
Dilim diyor ki, görüyorum gözüm.
Benliğimi buldum.
Coşkularım, neşem, hazım
Sen var ettin öğretmenim.
Sen çok-azı,
Okuttun erkeği, kızı.
Nasıl yazılır yazı,
Sen geldin öğretmenim.
24/11/1984 – Tatvan
