Hoca, çıkmış minbere
Bakmış dinleyenlere,
Demiş ki: — Ey cemaat,
Vereceğim nasihat.
Önce bir şey sorayım,
Birazdan başlayayım.
Çıkar mı içinizden
Anlatacağımı bilen?
Tek ses çıkmış camiden,
Cemaat tümü birden:
— Ne demek istersiniz,
Biliyoruz hepimiz!
Az duraklamış Hoca,
Cevap vermiş kurnazca:
— Tamam, anlatmayayım.
Vaktinizi almayım.
İkinci gün aynı yer.
Cemaat, Hoca ve minber...
Yine vaaz başlıyor,
Millet telâşlanıyor.
Hoca hazır kürsüde,
Nefesler tutuk yine.
Bir sürü kalabalık,
Bakarmış alık alık...
Önünde rahlesi var,
Üstünde de kitaplar.
Cemaate bir bakmış,
Vaazına başlamış:
— Ey mümin kardeşlerim,
Bakın size ne derim?
Soracağımı bilen,
Çıkar mı içinizden?
Cemaat cevap vermiş,
Hoca’ya şöyle demiş:
— Mevzunu bilmiyoruz,
Dikkatle dinliyoruz.
Hocam çok merak ettik,
Bu günü iple çektik...
Demiş: — Öyleyse ben,
Bahsetmeyeyim cidden.
Bilmiyorsa hepiniz,
Boşa dinlersiniz siz...
Birisi, çıkıp demiş:
— Ey cemaat bu ne iş?
Yetsin Hoca’nın alayı!
Bunun da var kolayı.
İki kısım olalım,
Hoca’yı şaşırtalım...
Böyle olduğu zaman,
Görelim kimmiş yaman!
Bakalım ne diyecek,
Nasıl cevap verecek?..
Üçüncü kez aynı yer,
Hoca’ya mesken minber.
İlgi çok çok fazlaymış,
Hoca söze başlamış:
— Kardeşlerim, dinleyin.
Dün burada öğleyin,
Size bir şey sormuştum;
İşi yarı koymuştum.
Var mıdır içinizden,
Diyeceğimi bilen?..
Cemaatten ses gelmiş,
Herkes farklı söylemiş:
— Elbette biliyoruz...
— Hocam biz bilmiyoruz...
Altta kalır mı Hoca?
Cevap vermiş kurnazca:
— Bilmeyene, bilenler,
Bildiğini desinler...
İNERSEN...
Günlerden Cuma imiş,
Hoca camiye gitmiş.
İmam çıkmış minbere,
İğne atılsa yere,
Düşmez bir kalabalık,
Bakarmış alık alık.
Görmüş cemaat tamam,
Vaaz edecek imam.
Hepsinin gözü onda,
Bir şey yokmuş aklında.
Öksürüp yutkunurmuş,
Konuşmadan dururmuş.
— Ey cemaat, size ben...
Demiş, susmuş yeniden.
Unutmuş ne diyecek!
Tekrar kekeleyerek:
— Ey cemaat, ben size...
Derdim ki, bendenize
Ne oldu anlamadım?
Aklımı karıştırdım.
Yalan değil, hilafsız
Kafam, kazandan farksız!..
Neyi söylesem, bilmem
Sözümü unuttum ben.
Hoca demiş ki: — İmam,
Aklın karışmış tamam.
Kafanda yoksa fikir,
Karşımızda dikilir,
Orada ne durursun?
İnersen kurtulursun...
