HAYATIN İÇİNDEN GÜNLÜKLER

Pastırma Yazına Doğru Bir Sabah…

Bu sabah evden biraz erken çıktım.

Saat dokuz buçuk civarıydı.

Dün yağan yağmurun ardından şehirde farklı bir hava vardı. Toprak ve asfalt hâlâ yağmurun izlerini taşıyor, havadaki nem kendini hafifçe hissettiriyordu.

Ama gökyüzü açıktı.

Güneş, sanki birkaç gündür saklandığı yerden yeniden çıkmış, şehre gülümsemeye başlamıştı.

Son günlerde pastırma yazından söz ediliyor.

Bir hafta kadar güzel, sıcak ve güneşli günler yaşayacağımız söyleniyor. Sonbaharın kışa teslim olmadan önce bize vereceği son armağanlar mı bunlar, bilmiyorum.

Ama insan böyle günlerin kıymetini biraz daha iyi anlıyor.

Mevsimlerin de insanlar gibi vedalaşmadan önce son bir kez güzel görünmek istediğini düşünüyorum bazen. Ağaçlar yapraklarını bırakmaya hazırlanırken güneş biraz daha cömert davranıyor.

Rüzgâr henüz sertleşmemiş, sokaklar henüz kışın telaşına bürünmemiş oluyor.

Belki de hayatın kendisi de böyle.

Her şeyin bir mevsimi var.

Bazen yağmur yağıyor, bazen güneş açıyor.

Bazen bekliyoruz, bazen geçip giden günlerin ardından bakıyoruz.

Şimdi önümüzde bir haftalık güzel günler varmış.

Bakalım şehir bize neler gösterecek, insanlar bu güzel havalarda neler yaşayacak, biz hangi sokaklardan geçip hangi düşüncelere dalacağız?

Şimdilik güneşin tadını çıkaralım.

Çünkü bazen bir günün güzelliği, başımıza gelen büyük olaylarda değil, sabah evden çıktığımızda yüzümüze değen hafif bir güneşte saklıdır.

Her mevsim kendi hikâyesini yazar.

Önemli olan, o hikâyeyi okuyacak kadar hayata dikkatle bakabilmektir