CANIMIZ KİME EMANET?

Afyondaki sekiz kişinin katledilmesi olayı bir vatandaş olarak canımızın ne kadar ucuz olduğunu göstermeye yetmedi mi?
Bana göre yetti de arttı bile!
Ciğeri beş para etmez biri eline geçirdiği silahla önüne geleni katlediyor ve arkasına bakmadan geçip gidiyor.
Bu nedir Allah aşkına!
Son yıllarda artan şiddet olayları toplumu iyiden iyiye tehdit eder hale geldi.
Sokakta serseri bir kurşuna kurban gitmeyeceğimizin garantisi kalmadı.
Sokak çeteleri, kadın cinayetleri, mafya hesaplaşmaları ve her türlü cinnet halleri silahların patlamasına yetiyor.
Televizyon haberlerinin yarıdan fazlası şiddet ve cinayet haberleri ile dolu.
Trafikte 'yan baktın'diye çoluğunun çocuğunun yanında saldıranlar,birbirlerine acımasızca kurşun sıkanlar çok normal haberler olmaya başladı.
Saldırganlık ve şiddet orta öğretime kadar düştü.
Okullar bile güvenli olmaktan çıktı.
Yaptığı insanlık dışı işkence görüntülerini zevkle sosyal medyada yayınlayanlara şaşırmıyoruz artık.
İşin en kötüsü...
Bu işleri kanıksar olduk.
Toplum olarak iyice vicdansızlaşmaya başladık.
Acımasız, gaddar ve zalim...
İçimiz dışımız nefret, şiddet...
İnsaf, merhamet, hoşgörü, empati hak getire.
Zaten var olan içimizdeki saldırganlığı son dönemlerde dizilerin ekmek kapısı haline gelen 'Mafya hikayeleri' bu işi tüm çileden çıkardı.
On onbeş yaşındaki çocukların sokakta birbirlerine 'racon' kestiklerini görüyoruz.
Ruhsatsız silah sahibi olmanın peynir ekmek gibi ihtiyaç addedildiği bir dönemi yaşıyoruz.
Silah elde edebilmek bakkaldan ciklet alır hale geldi.
Ağzı süt kokan çocukların ellerinde silahlarla baskınlar yapabildikleri artık sıradanlaştı.
Bu iş öyle bir raddeye geldi ki...
İnsanlar kendi güvenliğini yine kendisinin sağlayabileceğine kanaat getirmeye başladı.
Bu da korku ikliminin yayılmasına sebep oldu diye düşünüyorum.
Yani...
Herkes birbirinden korkmaya başladı.
Bu korkuyu yenmek için de silahlanma en büyük güvence oldu.
En ufak anlaşmazlıkta eller tetiklere gitmeye başladı.
Kimin daha öldürücü silahı var, kendini daha güvende ve daha güçlü hissediyor.
Evet...
İş artık karşı tarafı yok etme gaddarlığına kadar geldi ne yazık ki.
Hal böyle olunca hiç kimsenin herhangi bir kavgadan galip çıkma şansı yok.
5-10 yaşındaki bir çocuk dahi dam gibi bir adamı parmağının ucuyla yok edebilir durumdadır.
Hayatımız bir serseri kurşunun insafına kaldı.
Bu kadar kolay silah sahibi olmak ne zaman son bulacak?
Silahlanmanın önüne bir an önce geçilmesi gerekiyor.
Acil silahsızlanmaya ve eldeki silahları toplamaya matuf kanunlarımız derhal hayata geçirilmelidir.
Kısaca...
İnsanın değeri bir kahpe kurşun kadar ancaktır.
Yani...
Hepimizin bir sıkımlık canı kalmıştır.