#İhsanDüşünmedenEdemiyor
DELİLİK DEYİP GEÇMEYİN…
Kolayına deli olunmuyor…
Çok emek gerekiyor.
Herkesin alkışladığı yolda yürümek kolaydır.
Herkesin sustuğu yerde susmak da kolaydır.
Kalabalığın peşine takılıp gitmek, sürüye karışmak, kimseyi rahatsız etmeden yaşamak da kolaydır.
Zor olan; yanlışa “yanlış” diyebilmektir.
Zor olan; bedel ödeyeceğini bile bile doğruların yanında durabilmektir.
Zor olan; herkes vazgeçerken inandığı davadan vazgeçmemektir.
İşte o zaman bazıları size bir sıfat bulur:
“Deli…”
Çünkü onların dünyasında hesap kitap vardır, çıkar vardır, makam vardır, alkış vardır.
Sizin dünyanızda ise ideal vardır, vicdan vardır, inanç vardır, mücadele vardır.
Deli dedikleri insanlar çoğu zaman gecesini gündüzüne katmış, rahatından vazgeçmiş, sevdiklerinden fedakârlık etmiş, ömrünü bir ideale adamış insanlardır.
Kim bilir kaç gece uykusuz kalmışlardır…
Kaç defa yalnız bırakılmışlardır…
Kaç defa alay edilmiş, küçümsenmiş, hatta dışlanmışlardır…
Ama yine de yollarından dönmemişlerdir.
Çünkü onlar bilir ki büyük hedeflere, küçük hesaplarla ulaşılamaz.
Dün “deli” dediklerine bugün “vizyon sahibi” diyenlerin sayısı hiç de az değildir.
Tarih bunun sayısız örneğiyle doludur.
Belki de insanı gerçekten deli yapan şey; menfaati için her gün farklı renge bürünmesi, rüzgâr nereden eserse oraya savrulmasıdır.
Ben, inandığı değerler uğruna mücadele edenlere deli denmesini hiç yadırgamıyorum.
Çünkü bu dünyada iz bırakanların büyük çoğunluğu, yaşadıkları dönemde anlaşılmamış insanlardır.
Velhasıl…
Bir gün size de “Deli misin?” diye sorarlarsa, önce hedeflerinize bakın.
Eğer hedefiniz kendinizden büyükse…
Eğer gayeniz sadece kendi rahatınız değil de insanlığa, milletinize ve geleceğe bir katkı sunmaksa…
O sözü hakaret değil, bazen bir mücadele nişanı olarak görün.
Çünkü kolayına deli olunmuyor…
Çok emek gerekiyor…