Bir şey soracağım; hayatında seni sinirlendirmeyi başaran birisi var mı? Gerçekten düşün. Adını söyleme, sadece yüzünü getir gözünün önüne. Belki iş yerinden birisi, belki akrabalarından, belki de eski sevgilin, belki de sosyal medyada seni çekemeyen birisi...
Şimdi sana çok ilginç bir şey söyleyeceğim: Belki de o insanın sana verdiği en büyük zarar söylediği sözler değil, senin ona verdiğin dikkat. Çünkü çoğu insanın fark etmediği bir gerçek var; hayatta en çok yorulan insanlar, her şeye cevap vermeye çalışan insanlar.
Birisi laf atıyor, hemen cevap veriyorsun. Birisi eleştiriyor, açıklama yapıyorsun. Birisi hakkında konuşuyor, kendini savunuyorsun. Birisi seni küçümsüyor, kendini ispat etmeye çalışıyorsun. Ama için rahatlamıyor, tartışma hâlen devam ediyor, kafanın içinde dönüp duruyor. Günün sonunda ne oluyor biliyor musun? Onlar rahat rahat uyuyor ama sen zihninde o filmi tekrar tekrar çeviriyorsun, hiç usanmadan.
İşte sana bugün güçlü insanların kullanmış olduğu o psikolojik formülü anlatıyorum. Bu öyle bir formül ki bunu öğrendiğin gün insanların seni yönetmesi zorlaşacak, manipüle etmesi zorlaşacak, seni yönetmeleri zorlaşacak. Çünkü bazı savaşlar uğraşarak değil, o savaşa hiç girilmeyerek kazanılır.
Bak şimdi; bir gün bir adamın yanına geliyorlar ve diyorlar ki: "Senin hakkında çok kötü konuşuyorlar." Adam sadece gülümsüyor, "Ne dediler?" diye bile sormuyor. Yanındakiler şaşırıyor: "Hey, beni duydun mu? Bak ne dediler senin hakkında!" Adam dönüp şöyle diyor: "Benim hakkımda konuşan insanlar hayatımı değiştiremez. Ama ben onları düşünmeye başlarsam kendi hayatımı mahvedebilirim."
İşte mesele tam olarak bu. Bazı insanlar senin hayatını değiştiremez ama huzurunu çalabilir, enerjini çalabilir, neşeni çalabilir, dikkatini çalabilir; eğer izin verirsen. Ve çoğu insan tam burada kaybediyor. Herkesin fikrine önem veriyor, herkesi ikna etmeye çalışıyor, herkes tarafından sevilmeye çalışıyor. Ama durum öyle değil, bak burayı iyi dinle: Herkes tarafından sevilmeye çalışan bir insan en sonunda kendini kaybediyor.
Şimdi sana çok sert bir şey söylüyorum, hazırsan devam edelim. Bazı insanlar seni sinirlendirmek için konuşurlar. Bazı insanlar da üzmek için konuşurlar. Bazı insanlar da kendini zayıf hissedesin diye sürekli sana açıklama yaptırtırlar. Çünkü sen tepki verdiğin an sana ulaşmış olurlar. Düşünsene; birisi seni kıskanıyor, birisi seni çekemiyor, birisi senin başarından rahatsız oluyor ve sen bütün gün onu düşünüyorsun. Aslında kazanan kim oldu?
İşte çoğu insan bunu fark etmiyor. Bazı insanlar senin enerjine ulaşmak isterler, çünkü kendi hayatlarında üretecek hiçbir şey bulamazlar. O yüzden sana drama üretirler, dedikodu üretirler, kriz üretirler, tartışma üretirler ve seni de oyunun içine çekmeye çalışırlar. İşte tam olarak burada güçlü insanlar farklı davranırlar. Bunun oyun olduğunu anlarlar ve bu oyuna girmeyi reddederler. Bak bunu sakın unutma; satrançta en güçlü hamle nedir? Hamle yapmamaktır.
Şimdi hazırsan ilk büyük formüle geldik: Her şeyi duymak zorunda değilsin.
Bak tekrar söylüyorum; her şeyi duymak zorunda değilsin. Birisi senin hakkında konuşmuş olabilir, duyma. Biri seni eleştirmiş olabilir, duyma. Biri seni kıskanmış olabilir, duyma. Çünkü sen neye dikkat kesilirsen hayatında o büyür, köklenir, filizlenir, seni ele geçirir. Negatife odaklanırsan negatif büyür, dedikoduya odaklanırsan dedikodu büyür, sorunlara odaklanırsan sorunlar büyür. Ama hedeflerine odaklanırsan sen büyürsün. İşte güçlü insanların sırrı budur; onlar dikkatlerini korurlar. Çünkü dikkat, şu hayattaki en büyük para birimidir.
Şimdi de ikinci noktaya geçelim. Belki de konunun en can alıcı noktası burası diyebiliriz: Birçok insan sınır koymayı kabalık zannediyor. Hayır, sınır koymak kendine saygıdır.
Bak çevrende dikkat et; sürekli şikayet eden insanlar, sürekli negatif konuşan insanlar, sürekli moral bozan insanlar, sürekli enerjini düşüren insanlar var değil mi? Her yer onlarla dolu. Sen çözüm sunarsın, onlar yeni problemler bulurlar. Sen destek olursun, onlar yeni sorunlar bulur, yeni bahaneler uydururlar. Çünkü onların amacı çözüm falan değil, senin enerjini tüketmek. İşte bu yüzden herkesi kurtaramazsın, herkesi düzeltemezsin, herkesi mutlu edemezsin. Ve sen bunu kabul ettiğin gün özgürleşirsin.
Çünkü bazı insanlar değişmek istemezler, bazı insanlar büyümek istemez, bazı insanlar sürekli şikayet etmek ister. Sen onların terapisti falan olmak zorunda değilsin. Herkes senin hayatına girebilir ama herkes senin enerjini hak etmiyor. İşte güçlü insanların farkı tam olarak burada ortaya çıkıyor: Güçlü insanlar herkese kapıyı kapatmaz ama anahtarı da onların eline vermez.
Bak buradaki ayrıma dikkat et; herkese küs, başından defet demiyorum. Kapın açık olsun ama anahtarı onların eline verme. Kontrol sende olsun, sınırını çiz, hayır demeyi öğren, kendini kullandırtma.
Şimdi 3. noktaya gelelim ve burası var ya hayatını değiştiren nokta: Birisi sana laf attığında, birisi seni küçümsediğinde, birisi sana değersiz hissettirmeye çalıştığında kendine şu soruyu sor: "Bu gerçekten benimle mi ilgili yoksa onun iç dünyasıyla mı ilgili?"
Çünkü mutsuz insan mutsuzluk dağıtır, öfkeli insan öfke dağıtır, kıskanç insan kıskançlık dağıtır. Kendini yetersiz hisseden insan başkalarını küçültmeye çalışır. Ve sen bunu fark ettiğin gün var ya, birçok şeyi kişisel algılamaktan vazgeçersin. İşte o cool duruş burada başlar. Duruş bağırmak değildir, cool duruş herkese haddini bildirmek de değildir; cool duruş kontrolünü kaybetmemektir.
Bak sana çok ama çok acı bir gerçek söyleyeceğim: Bazı insanlar senden özür dilemeyecek. Bazı insanlar hatasını kabul etmeyecek. Bazı insanlar seni yanlış anlamaya devam edecek. Bazı insanlar hakkında konuşmaya devam edecek. Ve senin önünde iki seçenek olacak: Ya bütün ömrünü onlara kendini anlatmaya harcayacaksın ya da hayatını yaşamaya başlayacaksın. Çünkü herkesi ikna etmeye çalışmak öyle part-time falan değil, düpedüz tam zamanlı bir iş. Ama bunun maaşı yok, ödülü yok, primi yok, bunun sonu yok.
O yüzden bırak, gerçekten bırak. Seni anlamak istemeyenlere kendini anlatmayı bırak. Seni sevmek istemeyenlere kendini sevdirmeye çalışmayı, bunu da bırak. Seni küçük düşürmeye çalışanlara kendini ispat etmeyi de bırak. Çünkü sen ne kadar uğraşırsan uğraş, onların gözündeki o rolün var ya, o değişmeyecek. Boşuna kendini hırpalama ve bu senin suçun falan değil.
Gelelim en önemli noktaya, çözüm kısmına: Peki biz şimdi ne yapacağız?
Her duyduğuna tepki falan vermeyeceksin.
Enerjini koruyacaksın; senin enerjin sana ve sevdiklerine lazım.
Sınır koyacaksın.
Kendini açıklama bağımlılığından kurtulacaksın.
Başkalarının düşüncelerini değil, kendi öz değerini merkeze koyacaksın.
Ve şunu asla unutmayacaksın: İnsanların senin hakkında düşündükleri şeyler senin kim olduğunu belirlemez; senin kim olduğunu belirleyen şey, kendin hakkında düşündüklerindir.
Evet sevgili okurlar, bazen en güçlü cevap sessizliktir. Bazen en büyük zafer umursamamaktır. Herkesin konuştuğuna cevap vermeye çalışırsan oradan oraya kendini hırpalar durursun. "O benim için ne dedi?", "Bu nasıl söyledi?" Hatta en yakınındaki insanlar bile; "Ablam niye böyle konuştu?", "Annem neden böyle söyledi?", "Çocuğum niye böyle yaptı?" İnanın her birine cevap vermeye çalışmak seni daha fazla yorar, kendini hırpalarsın. Sen kendinden eminsen en güçlü cevap sessizliktir. Her şeyi zamana bırak, zaman en büyük ilaç. Bu süre içerisinde kendini de hırpalamamış olursun.
Herkese laf yetiştirmeye çalışırsan olası durumları daha da mahvedebilirsin. Bazen uzaklaşmak, resme uzaktan bakmak çok daha mantıklı geliyor. Bazen en havalı duruş hiçbir şey olmamış gibi yoluna devam etmek. Çünkü insanlar senin enerjine ulaşamadığında sana hükmedemezler. Ve sen kendi huzurunu korumayı öğrendiğinde hayatında çok büyük bir kavga daha başlamadan biter.
Unutma; belki de bugün başkalarının gürültüsünden kurtulup kendi huzuruna döndüğün gündür.
Özgür oluyorsun.