DENEME
MUSTAFA ACAR 24.09.2017
A D A M I N B İ R İ
"Adamın biri" diye başlayan, tekerleme veya özdeyiş sayabileceğimiz,önceki kuşakların tecrübelerinden kaynaklanan, belli öğütler ihtiva eden sözlerimiz vardır. şimdilik birini beraberce kıraat edelim, yani okuyalım.
Adamın biri sofra kurmuş kendince, bir şeyler atıştırıyor. Bir başka "adamın biri" selam verip yaklaşmış. Bekliyor ki; davet edilsin, bir şeyler de kendisi atıştırsın.
Önceki " adamın biri" sonrakine;
-Buyur beraber yiyelim, ancak yemeyi bilirsen der. Sonraki "adamın biri" şöyle bir düşünür ;
- Yahu, der kendi kendine,yemek yemeyi bilmeyen adam olur mu? bu da laf mı yani diyerek,oturur ve başlar yemeye.
Bir müddet sonra, sofradaki zaten kısıtlı olan,yiyecek, ekmek katık tükenmiş. Bizimki bayağı doymuş, lakin sofra sahibi aç kalmıştır. Sonraki "adamın biri" öncekine ;
- Yahu bir şey mi oldu, bayağı gerildin, yanlış bir şey mi yaptım? diye sual eylediğinde; zaten hiddetlenmiş olan,önceki "adamın biri" sonrakine hışımla şu cevabı verir.
- Kardeşim ben sana "yemeyi bilirsen buyur dedim. Sen de kendinden emin bir şekilde oturdun.Ancak bana yetecek kadar olan yemeği bir güzel yiyip, beni aç bıraktın. Bölüşme paylaşma diye, ekmeği katığa denk getirme diye bir şey duymadın mı sen?
Ha ,ha, ha, çoğunluğa komik gelmiştir bu yazdıklarım biliyorum. Ancak minibüste, otobüste koltuğu dengeli ve hakkaniyetli paylaşmayı bilmeyenleri, herhangi bir misafirlikte kanapeyi yalnız kendisine ait zannedenleri, sohbet ve münazaralarda mevcut süreyi kendisine ait sayanları v.s. kastederek yazıldı bu yazı, lütfen diğerleri üzerine alınmasın.
Selam ve muhabbetler.