Garipliktir çöken, akşam üstüme
Kabustur diyemem, yas diyemem ki;
Peş peşe dizilir türlü vesvese
-Yeter yıprattığın, kes diyemem ki...
Gel bir akşam üstü, efkarım dağıt
Aczimin şahidi, bir kalem kağıt
Yakılır içimde yüzlerce ağıt
Bıktım artık yeter! Sus diyemem ki...
Çile güzergahtı, mutluluk ara
Hayat çaldı yere, olduk madara
Şu yanık bağrımı dönüp rüzgara
İstediğin yönden es diyemem ki...
Madem yaratıldık, yaşamak gerek
Bazen celallenip bazen ürkerek
Yorganımız toprak, on on beş kürek
Nefsim karşısında pes diyemem ki!
Mustafa ACAR / 20.08.2024