Hayatta insan bazen dönüp aynaya bakmayı erteliyor.
Kolay olan, şartları suçlamak…
İnsanları suçlamak…
Sistemi, zamanı, imkânları suçlamak…
Oysa en zor hesap, insanın kendisiyle yaptığı hesaptır.
Ben de uzun uzun düşündüm.
Şikâyet ettiğim birçok konunun aslında benden bağımsız olmadığını gördüm.
Belki daha fazla okumalıydım.
Belki daha çok üretmeliydim.
Belki daha cesur olmalı, daha kararlı yürümeliydim.
Belki de zamanı daha doğru kullanmalıydım.
Evet…
Hayatta herkesin önüne engeller çıkar.
Haksızlıklar olur.
Emekler görmezden gelinir.
İyi niyet suistimal edilir.
Ama bütün bunlar, daha iyisini yapmak için gösterilecek gayretin mazereti olamaz.
Bugün anlıyorum ki insanın kaderini en çok belirleyen şey, karşılaştığı engeller değil; o engeller karşısındaki iradesidir.
Bu yüzden artık şikâyet etmeyi değil, kendimi geliştirmeyi tercih ediyorum.
Daha çok okuyacağım.
Daha çok öğreneceğim.
Daha çok üreteceğim.
Daha çok çalışacağım.
Kimseyle yarışmayacağım.
Dünkü benden daha iyi olmak için mücadele edeceğim.
Çünkü gerçek başarı, başkalarını geçmek değil; her gün kendini biraz daha aşabilmektir.
Ve biliyorum ki…
Emek, sabır ve istikrar; er ya da geç mutlaka karşılığını bulur.
Onun için…
Çok çalışmalıyım…
Hem de çoook…