Şöyle genel olarak baktığımızda çoğumuza göre hayat o kadar uzun gelir ki hiç bitmeyecek zannederiz.
Bundan dolayı isteklerimizi, arzularımızı ve beklentilerimizin sürekli erteleriz.
Sonra birde bakmışız ki ömür bitmiş, saçlara aklar düşmüş, organizma eğilmeye başlamış ve gözler görmez olmuş.
Evet hayat yaşamasını bilenlere göre gerçekten çok uzun ve keyiflidir.
Çünkü onlar, yaşadıkları her anın değerini biliyor ve tadını çıkartıyorlar.
Şöyle çevremize bakarsak, kaçımız su içerken suyun tüm vücudumuza yayıldığını hissedebiliyoruz.
Ya da yürüdüğümüz yol üzerinde bizleri ne gibi güzelliklerin beklediğini görüyoruz.
Ben size söyleyeyim; çok az bir kitle bunu fark edebiliyor.
Toplum olarak kalıplarla yaşamaya o kadar alışmışız ki, onlar da farkındalıklı yaşama merhaba diyebilmiş kişiler oluyor.
Aslında o kalıpların dışında o kadar mükemmel bir dünya var ki, farkına varabilirsek ve gittiğimiz yol üzerinde o kadar güzellikler var ki bir görebilsek.
Her sabah kalkarız yarı uykulu bir şekilde kıyafetlerimizi giyer, her zaman bindiğimiz otobüse biner ve her zaman indiğimiz durakta ineriz ve iş yerimize doğru yürürüz.
Bu ta ki biz hayattan sıkılana kadar bu şekilde devam eder.
Hayat serüveni içerisinde bu durumdan belli bir süre sonra bizde sıkılırız ve durumu değiştirmek için farklı kaçış yollarını aramaya başlarız.
Bir o kadar zaman dilimi de bulana kadar geçer ve bizim için artık kısa bir zaman kalmıştır.
Sonra keşkeler başlar. "Ah 18 yaşında olsaydım da şöyle yapsaydım."
Ailenizi hayal edin, bilinçli büyüklerimiz hep şöyle der, "ah ben senin yaşında olsaydım da görseydin beni sen o zaman."
Hiç bir yaş farkındalıklı yaşam için geç değildir.
Önemli olan hayal ettiğiniz farkındalık için ne kadar çaba harcadığınızdır.
Farkındalıklı hayat için ruh, kalp, zihin ve beden bir bütün olmalı ve aynı doğrultuda ilerlemelidir.
Farklı farkındalık çalışmaları olmakla birlikte kendi farkındalığınızı arttırmak için hafif nefes egzersizleri yapabilir ve olaylara bakış açılarınızı değiştirebilirsiniz.