#İhsanDüşünmedenEdemiyor
MİLLETİMDEN ÖZÜR DİLİYORUM!
Yazılacak o kadar çok şey var ki…
Ama öyle bir zamandayız ki; kırmadan konuşmak zor, incitmeden eleştirmek zor, sloganlara sığınmadan hakikati anlatmak ise neredeyse imkânsız.
Gerçekler çoğu zaman birkaç sloganın içine hapsedildi.
Daha acısı ise, yeni nesil artık o sloganları bile bilmiyor.
Demek ki biz sadece fikirlerimizi değil, hafızamızı da gelecek nesillere aktarmayı da başaramamışız.
Konuşmuşuz…
Tartışmışız…
Suçlamışız…
Fakat kalıcı eserler üretmekte, ortak ülküler etrafında birleşmekte ve gelecek nesillere sağlam bir miras bırakmakta eksik kalmışız.
Yazıklar olsun bize…
Belki de Tanrı’nın Türk milletine bahşettiği büyük fırsatları, günlük hesaplara, küçük çekişmelere ve şahsî menfaatlere kurban ettik.
Tarih bazı milletlerin kapısını defalarca çalmaz.
Fırsat gelir…
Değerlendirilirse bir medeniyet doğar.
Kaçırılırsa geriye yalnızca pişmanlık kalır.
Bugün dönüp geriye baktığımda, başkalarını suçlamadan önce kendime bakmayı tercih ediyorum.
Çünkü bir milletin yükselişinde de düşüşünde de o milletin evlatlarının payı vardır.
Ben de o evlatlardan biriyim.
Belki suçun tamamı bende değildir.
Ama hiçbir sorumluluğum yokmuş gibi davranacak kadar da masum değilim.
İşte bu yüzden, önce kendi vicdanımın huzurunda hesap veriyor, sonra da milletimden özür diliyorum.
Allah, bu millete yeniden birlik ruhunu, ortak aklı ve büyük hedefler uğruna omuz omuza yürüyebilme iradesini nasip etsin.
Çünkü milletler, hatalarını inkâr ederek değil; onlarla yüzleşerek yeniden ayağa kalkarlar.
Ben inanıyorum ki, Türk milleti bunu başaracak iradeye de, tarihten gelen birikime de fazlasıyla sahiptir.