İki Satır…
Hayat kısa. Bu kısacık hayata güzel bir şeyler sığdırmak lazım. İki satır şiir mesela, iki satır söz; akılda kalırcasına…
Deyip besmele çekip başladım yine yazmaya…
İnsanın hedefi öyle sadece mal, mülk, araba, yat, kat bırakmak olmamalı.
İnsan, yaşadığı bu kısacık hayatın gerisine iki satır şiir, iki satır söz de bırakmalı…
Bunu söyleyince yine hâlihazırda birileri “Edebiyat yapma, felsefe karın doyurmuyor.” diyecek.
Yahu kardeşim, hayatın özü, özeti bu esasında.
Öyle çok büyütme kafanda. Tamam, sen kırk yıllık yaşam planlaması yapıyor, onu alıp onu satıyorsun;
ama dünya denen yer, Cahit Zarifoğlu’nun da dediği gibi, nihayetinde bir tarla.
Ekip biçip gideceksin sonunda.
Kiracısı olduğun yerde haddinden fazla hükümranlık sürme gayreti, boşa kürek sallamaca…
Dün, bugün, yarın…
Bak, üç günde bitti koca dünya.
Ya sonra?
İşte mesele o sonrasında.
Mesele, hayata “bu kısacık hayata “güzel bir şeyler sığdırmakta.
Bir söz mesela…
Bir şiir, hayata anlam katarcasına…
Bir gülümseme, umudu canlandırırcasına; hayata renk katarcasına…
Ne güzel diyor türküde:
“Dünya benim değil zapta geçirse,
Karun kadar malın olsa ne fayda, olsa ne fayda.”
Bilmem anlatabildim mi?
Hayırlı Ramazanlar…
Bu yazıya Hayatın Engelsiz Tarafı www.hayattan.net adresi üzerinden 'de ulaşabilirsiniz