O şimdi cehennem çukurlarından birinde, en azgın ateşler içinde bağırıyor. Sonsuza kadar da bağıracak. Böğürecek. Diğer Siyonist canavarlar gibi.
Çünkü Orada ölüm yok.
Şaron adlı bu Siyonist kafir, 14 yaşından komada geçirdiği sekiz yıl hariç, bütün ömrünü cinayete, katliama, fitneye, soykırıma adadı.
Çocukluk yaşından sonra tüm zamanını ve düşüncesini terörist saldırılara, cinayetlere ayarladı.
Dünya,soykırımın nasıl planlandığını, okul çocuklarının nasıl kurşunlandığını ondan öğrendi.
Dünyanın gördüğü en büyük teröristlerden biri olan Şaron'un, İslam'a ve Müslümanlara karşı nasıl bir küresel savaş tezgâhladığını da.
Şaron ya da Netenyahu, birbirinden farkı yok.
Müslüman kasabı Şaron’un yaptığını şimdi Netenyahu yapıyor Gazze’de.
15 Nisan 2002. Cenin'de yüzlerce insan katledildi, binlerce insan elleri ve gözleri bağlanarak toplama kamplarına götürüldü, genç kızlar ve kadınlar günlerce işkence altında tutuldu.
Hastaneler çalışamaz hale getirildi, elektrik ve su kesildi, sokaklarda çürüyen cesetlerin gömülmesine izin verilmedi, ambulanslar askeri hedef gibi ateş altına alındı,
Esir alınanlar kurşuna dizildi, doğum yapan kadınların hastaneye götürülmesine izin verilmedi, evlerin/hastanelerin bahçelerine mezarlar kazıldı.
Cenin, üç yüz tank ve zırhlı araçla, binlerce askerle kuşatıldı. Bir kilometrekarelik mülteci kampına yüzlerce füze atıldı, F-16 savaş uçakları ve Apache helikopterleriyle bombalandı.
Camiler, yollar, dükkânlar, evler, devlet daireleri, Filistin halkının ekonomik değerleri yok edildi. Cinayet, yıkım, Vandalizm, yağma ve terör dehşetine, katledilen kadın ve çocukların cesetlerinin buldozerlerle toplu mezarlara sürüklenmesine karşı bütün dünya sustu, susturuldu.
1953'te '101. Birlik' adlı ölüm mangasını kurdu. Bu çeteyle Batı Şeria'nın Kibya bölgesinde 66 masum insanı katletti.
Negev kasapları. Müslüman kanı döktükçe kudurdukça kuduruyor, ağzından kanlı salyalar akıyordu.
Tıpkı kuduz köpekler gibi.
Şaron, terörist arkadaşı Rafael Eytan'la birlikte korkunç katliamlara imza attı.
Mısırlı savaş esirlerini ve Sudanlı işçileri katletti. 273 savaş esiri kurşuna dizilip toplu mezara gömüldü. 1970'lerden bugüne İsrail ve Rusya'daki Yahudi mafyasını yönetti.
16 Eylül'de de Sabra, Şatilla ve Burc ul-Beracine katliamı oldu.
Şaron kontrolündeki Hristiyan Falanjistler tarihin ender gördüğü bir katliama imza attı.
BM katliamı kınadı ama Şaron, Cenin, Ramallah ve Beytüllehim'de cinayetlere devam etti.
16 Eylül sabahı Beyrut'un güneyinde bulunan Sabra, Şatilla ve Burc ul-Beracine kampları kuşatıldı. Falanjistler İsrail askerlerinin kontrolünde mülteci kamplarına girdiler.
991 kişi en vahşi yöntemlerle öldürüldü. Cesetler tanınmaz haldeydi. Sadece 328'inin kimliği tespit edilebildi. Gençler, yaşlılar, kadınlar, çocuklar, masum insanlar, korkunç bir kıyıma tabi tutuldu
Tetikçiler Falanjistlerdi, katil ise Şaron'du
Kendisi de babası gibi azılı bir Yahudi, kan içen bir kudurmuş Siyonist olan George Bush, Şaron'u 'Barış adamı' ilan etmişti.
Arafat'ı karargâhında tecrit etti, karargâhında öldürdü.
Çağın canisi Ariel Şaron böyle biriydi. Siyasetçi değil, devlet adamı değil, asker değildi.
Diri diri toprağa gömdü kadın çocuk, bebek demeden.
Ve geberdi bir gün kafir.
Sekiz yıldır komadaydı. Dünya hayatının en azaplı dönemlerini yaşadı ve geberdi.
Bağıra bağıra.
Onun çığlıklarından dağlar taşlar bile ürperdi. Hiçbir ülke, böyle bir utanç abidesinin, kendi tarihini lekelemesini istemez. İsrail hariç.
Şimdi Netenyahu…
O da Şaron gibi Müslüman bebeklerin kanlarını içmeye doymuyor.
Pısırık, korkak Arap ülkeleri de seyrediyor.