İnsan kendine benzeyeni sever derler belki de budur sonbahara bu kadar meftunluğumuzun sebebi...
Yağmur sonrası açığa çıkan toprak kokusu insanın içine işleyiverir. Bir anda geldiği, gideceği yeri dahası özünü unutan insanoğlu geldiği yeri, gideceği yeri, dahası özünü nasıl da hatırlayıverir…
Sarı yapraklar usul usul tutunduğu ağaç dallarından kendini kaldırımlara yollara bırakır kartpostallık bir görüntü verir. Tarçın kokusu yayılır sokaklarımıza, sakinlik çöker. Bir tarafı matemi taşır bir tarafı umudu, gelecek baharları hatırlatır. Ve en önemlisi yazın sahte kalabalığını değil kendi asil yalnızlığını taşır. Sonbaharda kendine has yalnızlık hüviyeti vardır.
Bu özellikleriyle insan yaşamına benzer, insana insan olduğunu hüznün ardından sevincin geleceğini her koşturmanın ardından bir sakinlik çökeceğini hatırlatır. İnsanın ruhunu okşar. İnsan sonbaharda öze dönüş yaşar. Diğer mevsimlerin Şatafatlı görüntüsü aldatırken sonbaharın sadeliği, tek yönlü olmayışı, içinde az biraz yazı az biraz kışı barındırması hayatın geçekliğini yansıtır. Adına mevsim denilip geçilmesine bakmayın yaşamın özet bulmuş gerçeği yansıtan hali sonbahardır.
Bu yazıya Hayatın Engelsiz Tarafı www.hayattan.net adresi üzerinden 'de ulaşabilirsiniz
Mustafa Cengiz
ONUGHA’NIN SÖYLEDİKLERİ…
Ömer Faruk Kotay
UÇLARDAYIZ
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
GENÇLER NEDEN STK’LARA MESAFELİ?
KADİR DAYIOĞLU
BİRAZ DA ŞİİR
AHMET KARAASLAN
ANASAM OLARAK 9. CUMHURBAŞKANIMIZ SAYIN SÜLEYMAN DEMİREL’İ ZİYARET ANISI
Ali Rıza Navruz
EDEBİYAT HARCI/2003
Ali İhsan Öztürk
UNUTMAYIN!
M. Kemal Atik
HAKİKATİN YOLUNDA
Mehmet Arpa
Hayatınızı Kurtaracak 6 Sözsüz Kural
Nilgun Batıyeli
Biyolojik Zekâ – Yapay Zekâ Savaşı