UFKA GİDEN KADIN 10
07 10 2026 Çarşamba
Saat:10 00
Sevgilim;
“Sevdiğini söyleme, imtihan olur.” derler.
Ondandır sessizliğim.
Seni sevmeyi değil, seni sevmeyi göstermeyi bıraktım.
Senin üstüne düşen aşk payını kendi payıma katıp tek bedende iki kişi yaşattım.
Bir nefesi iki yarımda alıp iki kişilik yaşatıyorum seni.
Bazı acılar unutulmaz, sadece uyutulur.
Sevdiğim, ben de gidişinin acısını uyuttum yüreğimde.
Sakın ha uyandırma!
Yüreğimin sızısı aklımı almasın, gidişinin ayak izleri daha fazla yüreğimi kanatmasın.
Yasını tutuyorum aşkın bir ömür.
Dışım yalancı bahar çiçek, içim ise sonbahar.
Dışıma aldanan çok, içimi ise bilen yok.
İşinin bir parçası yalan söyleyip illüzyon yapmak olan şair ruhlu bir adamın, cebinde her daim hazır tuttuğu süslü kelimelerle seni değil, onları kandırıyorum.
Bilirsin, yalandan mutlu olmak konusunda üstüme yoktur.
Ee, ne yaparsın?
Gerçeği olmayınca, yalanı ile avunup avutur olduk.
Üstümde köklerinden çürümüş, yıkılmaya yüz tutmuş bir çınarın son bir gayret direnişi var.
İçim cam kesiği, dışım yalancı bahar. Senin anlayacağın, karışık buralar…
Vaziyet hiç hayra alamet değil.
Sen gittin, gidebildin de ah, ben de kendi içimden bir gidebilsem…
Duygularım ayarsız, düşüncelerim savruk; dışım yalan, içim perişan.
Yazıp duruyorum sana; gecenin karanlığından, ay parıltısından güzelliğini almış, adı ses, kendi sessizlik olan Ufka Giden Kadına…
Hatırlanmayandan, Ufka Giden Kadına; aşk, özlem ve hasretle…
DEVAM EDECEK...
Bu yazıya Hayatın Engelsiz Tarafı www.hayattan.net adresi üzerinden de ulaşabilirsiniz...