Bizim insanımız kendini telef ediyor.
Çünkü, kendini tanımıyor.
Elbette herkes kendini tanıdığını sanıyor.
Ama insanımızın çoğu, bu konuda yanılıyor.
Bu yanılgımızın, "Kendini Tanıma"nın ne olduğunu bilmediğimizden kaynaklandığını, düşünüyorum.
Hayatımızı rastgele yaşıyoruz, tabiri caizse, topa gelişine vuruyoruz. Hakim olmak, üstünde durmak ve topu istediğimiz noktaya doğru, bilinçli olarak vurup göndermek, bizde pek olmuyor.
Bu durum da bizi,
yâni hayatımızı, telef ediyor. Yazık oluyor. En çok da, kendimize yazık ediyoruz.
Neden bu girişi yaptım ? Bakınız, aktif çalışma hayatımın bir döneminde, iş arayan insanlarımızla yoğun karşılaştım, onlara yardımcı olmak için uğraştım.
Sonra bir dönem de, Yeşilay Gönüllüsü olarak, çeşitli bağımlılıklardan kurtulmaya uğraşan insanlara, destek olmaya çalıştım.
Gördüğüm ve tesbit ettiğim şudur : İş arayan genç insanlarımızın çoğu, sadece iş aramıyor. Komple bir hayat tarzı arıyor aslında.
Hayatında gerekli olan herşey eksik !
Meslek yok, hobi yok, beceri yok, işe yarayan bir diploma yok, vasıf yok, özel zevk yok, hayali yok, amacı yok, hedefi yok, motivasyonu yok, nerde yaşayacağını ve kiminle mutlu olabileceğini bilmiyor,.....
Yaş 30'a gelmiş ama ortada, elle tutulur hiçbir şey yok !
Böyle olmayan insanlarımıza, değil tabiiki bu sözlerim. Kimse yanlış anlamasın ve şahsî olarak üstüne alınmasın.
Bir bağımlı insanımız, bu bağımlılığından kurtulmak için gelip başvuruyor.
Birde bakıyorsun ki, bağımlılıktan kurtulsa, kişinin hayatı bomboş kalıyor.
Onu bu bağımlılığından kurtarmak için, bununla doldurduğu boşlukları, anlamlı ve faydalı bir şekilde doldurabilecek, yepyeni bir yaşam kurgulamak ve kurmak gerekiyor.
Yoksa, o bağımlılığı bırakıp, mutsuz oluyor, boşlukta kalıyor ve bir süre sonra, geri aynı noktaya dönüyor.
Tekrarlayan bir kısır döngü içine giriyor. Bizde şaşırıyoruz ve "aslında ne güzel kurtulmuştu o bağımlılıktan, niye geri oraya döndü ki, tühh" diyoruz.
Tamam da, anlamlı bir hayat yok, faydalı bir meşgûliyet yok, iyi bir meslek yok, temiz bir sosyal çevre yok, tatmin edici insân ilişkileri yok,....yok, yok.
Yâni büyük bir boşluk var kişinin hayatında. Kendini kenara çekmiş, boşa almış ve telef etmiş işte, görülüyor.
Bunu fark ediyoruz.
Kendini tanımak,
hayatta mutlu ve huzurlu yaşamak için, isâbetli tercihler yapmak ve uygun kararlar verebilmek için, çok önemlidir.
Kendine uygun hayaller kurmak, amaçlar edinmek, hedefler belirlemek ve onları gerçekleştirmek için planlı, programlı ve istikrarlı bir şekilde çalışmak, insânı kurtaran bir yol haritasıdır.
Kendini Tanımak, insanın kendi isteği ve çabasıyla olabilir. Ancak bu çaba, bir Yaşam Bilgesi'nin gönüllü desteğiyle, daha hızlı başarıya ulaşır.
Bu desteği verebilecek Bilge kişinin, mümkün olduğunca aynı inanç ve kültürden birisi olması önerilir.
İnsan, kendi hayatını, iyi bir zeminde ve sağlam bir yapı olarak inşâ edebilirse, dolu dolu, faydalı, anlamlı, mutlu ve huzurlu yaşamanın yolunu da bulmuş olur.
Her insanımızın, "Kendini Tanıma" hikâyesini, en güzel şekilde tamamlaya- bilmesini, kendi doğru rotasını bulabilmesini ve kendini telef etmemesini dilerim.