SOSYAL İLİŞKİLERDE TANIŞMA KÜLTÜRÜ

Günümüz yaşamında artık teknoloji sayesinde günlerce mektup beklemek yok, her gün binanın girişindeki daire posta kutularına umutla bakmak yok, evdeki zil çalan telefonun ahizesini kaldırarak tek tek numara çevirmek ve kablolu ev telefonuna muhtaç kalmak da yok.

Fakat,  önemli bir eksiklik var: Teknolojinin hızla haber iletmesi ile beraber sanırım bir çok insanlardaki iletişim kültürü kaybolmuş ve jet hızı ile iletişime geçme eğilimi kelimenin tam anlamı ile “berbat” boyuta ulaşmıştır. 

Hatırlar mısınız, 90-lı yılların sonlarına kadar, postacının sesi ile uzak akrabalardan, askerde olan yakınlarımızdan haber geldiğinde çok mutlu oluyorduk. Gelen mektubu, bütün aile akşam sofrada buluşuncaya kadar açmıyorduk.

Akşam yemeğinden sonra çay sofrasında, evin büyüğü, mektup yırtılmasın diye ışığa tutarak zarfın mektubu kapsamayan ince kenarından, özenle yırtar, zarfın içinden çıkardığı mektubu okumaya başlardı veya evde eğitimli çocuğuna okuttururdu. 

O zamanki mektupların başlığı uzun ve 2 -3 cümlelik özlem duygularını yoğun aktaran hicran cümleleri ile başlardı: “Aziz ve Sayın ailem (akrabam, sevdiğim), evvela Selam!

Selamdan sonra, yüreğimin en derin köşesinde sizin için beslediğim, seher şebnemi ile mehtap yelinin benim adıma sizlere ulaştırdığı al gülü varlığımın en içten duygusu olarak sizlere sunuyorum…

Belirtmeliyim ki, sizleri çok özledim ve kokunuzu uzak uzak diyarlardan duya biliyorum…

Bu duygu yüklü başlıktan sonra hal hatır sormaya, başına gelenleri anlatmaya, mühim bir haberi iletmeye veya falanca ayın falan tarihinde eğer  ev halkı uygun görürse onları ziyarete, misafir kabul ederlerse gelmek istediğini anlatarak müsaade isteyip, ev halkının durumunu soruyordu.

Bu bir iletişim kültürü idi. Nezaket ve saygı ile karşısındaki insana değer verdiğini, sevdiğini, önemsediğini gösteriyordu.  Şu an nasıl bir iletişim sağlıyoruz, bir fert olarak memnun musunuz?

İlişkilerde iletişim kültürüne pek önem vermiyorsanız, küçümsüyorsanız kaba bir davranış ve yanlış olarak değerlendiriyorum bunu.

Kibar ve dengeli İletişim kurmak bir güven işaretidir. Elbette doğru ve samimi iletişim kurmaktan bahsediyorum. Saygın, net ve edepli, duygulara hitap eden iletişim karşı tarafa güven verir, kişiler arasında dostluk, ahbaplık bağı oluşturur ve sevgi göstergesidir.

İletişim sorunu yaşayan ilişkilerde şüphe zehirli yılan gibi düşünceleri karartır,  olumsuz zanlara zemin oluşturarak kalpleri karartıyor.  Karşındaki senden, sen de karşındakinden ilk adım, iletişime geçmeyi bekliyorsanız samimiyet hisleri zayıflayarak kişilerin bir birilerinden uzaklaşmasına sebep olup, aralarındaki yakınlık mesafesini uzaklaştırmakla, araya uçurumlar açıyor, soğukluk ve güvensizliğe yitiyor. 

Günümüzde insanlar,  çağdaş iletişim araçlarının bolluğundan  yaranmasına rağmen tuhaf bir biçimde birbirlerinden kopmuş vaziyete düşmüş durumdalar. 

Şüpheci yaklaşımla, suçlayıcı sitem içeren ifadelerle, sözlü tavırlar sergileyerek, kendilerinin iletişim kusurlarını göremeyerek karşısındakinin hatalı olduğunu, yeterince iletişim sağlamadığını düşünüyor, kimse kendisinin iletişimle ilgili atladığı bir şeylerin, yanlışların ola bileceğini var saymıyor.

İnsanlar öz iç dünyaları ne durumdadır, diye kendisini kenardan gözlemlemiyor.

Çağımızda her şeye kısa sürede ulaşılır, her yere varılır kolaylığı mevcut iken ciddi manada, gizli bir görünmezlikle de  “iletişimsizlik” sendromu yaşanmaktadır.  Bu bakımdan iletişim sorunlarını 4 madde ile bölümlere ayırdım ve iletişim sorunları nerde nasıl yaşanıyor tahlil etmeye, açıklık getirmeye çalıştım:

1.       İLETİŞİM HATASI- YANLIŞ TANIŞMA GİRİŞİMİ

2.      İLETİŞİM KOPUKLUĞU- İKİ TARAFLI BEKLENTİ İLE BELİRSİZLİK

3.      İLETİŞİM SORUNU- KENDİNİ İFADE EDEMEME

4.      İLETİŞİM KALABALIĞI- ÇOK DETAYLI VE FAZLA ANLATIM.

Tek tek maddeleri geniş analiz ederek, edindiğim tecrübelerden yola çıkarak iletişimdeki hataları, aksaklıkları, fazladan konuşmanın sonuçlarını ve bunların nedenlerini izah etmekle hepimizin yaptığımız iletişim yanlışlarına detaylı açıklama getirelim