BİR ÜTOPYA VE DİSTOPYA ÖRNEĞİ; “İDEOLOCYA ÖRGÜSÜ” VE “BİZ” “İDEOLOCYA ÖRGÜSÜ”-4

Hükûmetin umumî siyasetini, Başvekilin reisliğinde onbir vekilden mürekkep Vekiller Heyeti; hükûmetin iş sistemini de, topluca Vekiller Heyetine ve ayrı ayrı kendi vekillerine bağlı olarak, Başvekâlet Müsteşarının reisliğinde 33 müsteşardan mürekkep Müsteşarlar Heyeti temsil eder. Müsteşarlar Heyeti, daima Vekiller heyetinin emriyle toplanır.

Din İşleri Reisliği ve seferde Başbuğluk ve hazarda Başkurmaylık; doğrudan doğruya “Başyüce”nin o sahalardaki icra ve temsil hakkına izafetle, müstakil ve hükûmet üstü mahiyettedir. “Başyüce”nin reislik edeceği veya “Başyüce”yi temsilen Başvekilin lüzum göstereceği Vekiller Heyeti toplantılarına, bu iki iş kutbu da, en ehemmiyetli söz ve fikir hakkıyle katılır.

Üstad, öngördüğü bu teşkilât için şu hatırlatmayı yapıyor; Teşkilât bakımından ana ölçü; Esasların esası devlet idaresi ve cemiyet güdücülüğünü, milletin en yetkin ve seçkin fertlerinden kurulu bir “şûrâ” vasıtasıyle yürütmek ve bu “şûrâ”yı, reyi alınmaksızın, bu reye ender şartlar içinde başvurulmak üzere -ki bu şartların zuhuru muhale yakındır- en gerçek millet temsilciliği mevkiinde görmektir. Ötesi kemmiyet ve basit müşahhaslardan ibaret.. Kemmiyet ve dış kalıp planında her şey ve her zaman değiştirilebilir ve icaplara uydurulabilir. Değişmez olan ruh ve keyfiyettir. Dâva, sadece, bu ruh ve keyfiyete denk, dış kalıp ve teşkilâtı usta mimarlar eliyle pekleştirebilmekte...

İdeolocya Örgüsünde Üstadın ütopyasını en ince ayrıntısına kadar düşünmüş olduğu görülmekte ve “Başyücelik Hükûmeti”nin, ruhunu dayadığı büyük iman ve dünya görüşü plâtforması üzerinde ve sayısız ve mücerred dâva arasında, basit hükûmet programlarının müşahhas ameliye hedefleri bakımından başlıca 11 dâvası olduğunu açıklamıştır. Bunlar,

Ruh ve Ahlâk Dâvası, Maarif, Matbuat ve Propaganda, Adliye ve Dahiliye Vekâletleri tam işbirliği halinde olacak.

            Umumî İrfan Dâvası; Bu dâvada Maarif, Matbuat ve Propaganda, ve İktisat Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Köy ve Köylü Dâvasıİ; Bu dâvada Maarif, Dahiliye, Matbuat ve Propaganda, Sağlık ve Bakım ve İktisat Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Şehir ve Umran Dâvası; Bu dâvada Dahiliye, Matbuat ve Propaganda, Nafia,  Sağlık ve Bakım Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Ordu Dâvası; Bu dâvada Başkurmaylıkla, Savaş (Harbiye) ve Maarif Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            İç İnzibat Dâvası; Bu dâvada, Dahiliye ve İAdliye Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Dış Münasebetler Dâvası; Bu dâvada Başkurmaylıkla Hariciye, Matbuat ve Propaganda Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Bütün Neşir Vasıtalarını Murâkabe ve Himaye Dâvası; Bu dâvada Matbuat ve Propaganada ve Maarif Vekâletleri tam bir işbirliği halindedir.

            İş Emnişyeti ve İş Sahaları Arasında Âhenk Dâvası; Bu dâvada Düzenleme Vakâleti her vekâletle tam işbirliği halindedir.

            Nüfusu Çoğaltma, Güzelleştirme ve Sağlamlaştırma Dâvası; Bu dâvada Sağlık ve Bakım, Maarif, Matbuat ve Propaganda, Dahiliye ve İktisat Vekâletleri tam işbirliği halindedir.

            Millî Servet ve İktisat Dâvası; Bu dâvada, İktisat, Maliye ve Nafia Vakâletleri tam işbirliği halindedir.

            Öte yandan Yardımcı Kuruluşlardan birisi olan Yüce Din Dairesi hakkında Üstad’ın görüşü şu şekildedir;

            Ve bütün bu dâvaların, büyük tefekkürî topluluk mihrakı da, “Yüceler Kurultayı”... Esasta “Yüce Din Dairesi”nin hüviyet ve ruhu bütün iş dairelerine sindirilmiş olacağı için böyle bir teşkilâta lüzum, sadece meslekî ihtisas bakımındandır ve bu ihtisasın murakıplığından ibarettir. Yüceler yücesi muazzez Sahabiler devrinde olduğu gibi, herkesin ve her şeyin tek ve mutlak istikamet üzerinde toplu bulunduğu bir vasatta, böyle bir teşkilâta ihtiyaç bile yoktur. Ana nerede o erişilmez ideal dünya?

            Diğer bir Yardımcı Kuruluş da Halk Divanı’dır; “Halk Divanı”nda söz isteyen herkes,evvelâ dâvasındaki ciddiyet, sonra onu “Başyüce”ye gelinceye kadar alâkalı makamlar nezdinde takip etmiş olup olmamak, sonra da ortaya attığı şartler üzerinde doğruluk ve hâlislik noktasından şiddetle mesuldür. Bunlar üzerinde en küçük eksiklik, yanlışlık ve yalancılık, cüret edicisini, “milletin fikir, hürriyet ve dâva hakkını suistimal noktası”ndan en acı mahkûmiyete sürükler. Buna karşılık, doğru olmak ve daha evvel takip edilip neticelendirilmemiş bulunmak şartıyle en küçük hak, “Başyüce” nezdinde derhal kabullerin en büyüğünü kazanır; ve kemmiyet ve ve keyfiyeti daima “Başyüce”nin takdirine kalmış olarak sahibini mükâfatlandırır.

            Bu yönüyle Halk Divanı, bir muhalefet hareketi değil, bir hizmetin yerine getirilme muamelesinde[1] olası hak kayıplarının en üst mercie dile getirilmesidir. Necip Fazıl’ın mevcut hükûmete muhalefeti “siyaset sosyolojisindeki selefi Platon’dur. En iyisini bulma cehdi Platon’la mukayeseye imkân veriyor”

            Üçüncü Yardımcı Kuruluş da Başyücelik Akedamyasıdır. “Doğru”nun, “iyi”nin, “güzel”in sonsuz arayıcılığı yolunda üç sınıf insanın kümelendiği üç ruh ve akıl zümresi, “Başyücelik Devleti”nde, tam bir himaye, sahabet (sahiplenme, benimseme, koruma, kayırma, tutma) ve kafalet altındadır. İlim adamları zümresi, fen adamları zümresi, sanat adamları zümresi.

            Dolayısiyle “Başyücelik Akademyası”nın üç ana kolu vardır. İlim ve Tefekkür Kolu, Fen ve Keşifler Kolu, Edebiyat ve Güzel Sanatlar Kolu.

            “Başyücelik”te ceza ölçüsü; Uçurumdan kendisini atan parçalanır; bunu herkes bilir ve kimse uçurumun bu kat’i ve riyazî şartını bir müsamahasızlık veya merhametsizlik diye karşılamaz... Ceza, asla yapılmaması gereken hareketlerin sırf yapılamaz olmasını temin için konmuş kat’i mânialardır.

            Yüceler Kurultayı; Büyük Doğu mefkûresinde cemiyet iradesini temsil adına, dünyanın her yerinde örnekleri bilinen millet meclisleri yerine, bir Yüceler Kurultayı vardır. Yüceler Kurultayı’nın bir an bile tahammül edemeyeceği biricik telâkki “milletin keyfi ve canı böyle istiyor!” tesellisi altındaki nebati serbestlik ve hayvanî başıboşluktur. Sadece kemmiyet planına bağlı rey ve temayül tecellisinin, serbestlik maskesi altında keyfiyeti mahkûm eden istibdadı, “Yüceler Kurultayı”na tam aykırıdır. “Yüceler Kurultayı”nın anladığı hürriyet, bir kere ve bin kere daha tekrarlayalım; hakikate esarettir.

            “Yüceler Kurultayı”nın cephe duvarında şu levha ve şu ölçü pırıldar; “Hakimiyet Hakkındır”