İlim, irfan verdin bize
Çıkmazlardan geldik düze.
“Yavrularım” diye söze,
Bir başlardın öğretmenim.
Geçmişimi, tarihimi
Sen öğrettin her şeyimi.
Senle buldum ben kendimi,
Senle bildim öğretmenim.
Atamızı, soyumuzu
Düşmanlarla dostumuzu...
Sırla dolu dünyamızı,
Sen tanıttın öğretmenim.
Yanlış niçin, doğru nasıl?
“Size emanettir nesil.”
Alıştırdın usul usul,
Okutmaya öğretmenim.
Bilmiyordum niçin, neden?
Yol nereye, geldik nerden?
Bugünün farkını dünden,
Sen öğrettin öğretmenim.
Annem, babam, kardeşimsin.
Sevinçlerimsin, neşemsin.
Gerçekleşen düşlerimsin,
Rehberimsin öğretmenim.
Dilim söyler, görür gözüm.
Benliğimi buldu özüm.
Coşkularım, neşem, hazım
Sen var ettin öğretmenim.
Sen öğrettin çoğu-azı,
Okuttun erkeği, kızı.
Nasıl yazılırdı yazı,
Sen öğrettin öğretmenim.
24/11/1984 – Tatvan
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
KAYSERİ 2'NCİ HAVA BAKIM FABRİKASI’NIN BAŞARISI
KADİR DAYIOĞLU
HÜZÜNLÜ YlLLAR
AHMET KARAASLAN
OT BİTMEDİ
Mustafa Göçer
AĞAÇLAR BİR KERE YANIYOR:
Ali Rıza Navruz
GÖZLERIN-1
Mehmet Arpa
Sevilmek mi, Saygı Görmek mi? Türkiye'de Sınır Koymanın Sosyolojisi
Mustafa Acar
GENÇLİK
Mustafa Cengiz
KAYSERİ, ADİL BİR YARIŞTA ŞAMPİYON OLMAK İSTİYOR!
Ali İhsan Öztürk
BEN DEĞİL, BİZ
Faruk Ergan
SORUMLULUK MAKAMI