İlim, irfan verdin bize
Çıkmazlardan geldik düze.
“Yavrularım” diye söze,
Bir başlardın öğretmenim.
Geçmişimi, tarihimi
Sen öğrettin her şeyimi.
Senle buldum ben kendimi,
Senle bildim öğretmenim.
Atamızı, soyumuzu
Düşmanlarla dostumuzu...
Sırla dolu dünyamızı,
Sen tanıttın öğretmenim.
Yanlış niçin, doğru nasıl?
“Size emanettir nesil.”
Alıştırdın usul usul,
Okutmaya öğretmenim.
Bilmiyordum niçin, neden?
Yol nereye, geldik nerden?
Bugünün farkını dünden,
Sen öğrettin öğretmenim.
Annem, babam, kardeşimsin.
Sevinçlerimsin, neşemsin.
Gerçekleşen düşlerimsin,
Rehberimsin öğretmenim.
Dilim söyler, görür gözüm.
Benliğimi buldu özüm.
Coşkularım, neşem, hazım
Sen var ettin öğretmenim.
Sen öğrettin çoğu-azı,
Okuttun erkeği, kızı.
Nasıl yazılırdı yazı,
Sen öğrettin öğretmenim.
24/11/1984 – Tatvan
Ali Rıza Navruz
BEN RÜZGAR OLMALIYIM
Mustafa Cengiz
BOZDUR BOZDUR HARCA LİMİTLERİ
Bekir Oğuz Başaran
OLMADI, HİÇ, OLMADI
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
SEÇİM OLUR MU, OLURSA NE OLUR?
VÜSELA ALİ-İLETİŞİM(SİZLİK)
İLETİŞİM İNCELİKLERİ -2
Mustafa Mete ÖZPINAR
İÇİMİZDEKİ SAHTE MÜSLÜMANLAR
KADİR DAYIOĞLU
ATATÜRK BULVARI
Ömer Faruk Kotay
DURDURUN DÜNYAYI, İNECEK VAR!!
Çınar Can Özyürek
GAYRİMENKUL PİYASASI
M. Kemal Atik
Düşünce ve Eylem Kıskacında Erdemli İnsan