Tekir Yaylası’ndan baktım yukarı,
Erciyes’in başı karlı görünür.
Türkmenleri çıkar, kurar çadırı
Sürüler başına dolar, bürünür.
Akçakaya, Zincidere arası
Kıranardı, Hacılar’ı, Talas’ı
Ekinin yeşili, hergin karası...
Düz ovada bölük bölük serilir.
Ali Dağı, Erciyes’ten aşağı
Temmuzda kızarır buğday başağı.
İnce yollar sanki onun kuşağı,
Sarp kayalar yara yara gidilir.
Pınarlarda kaynar buz gibi sular,
Çevresini sarar çiçekler, otlar.
Çimene dağılır, kayadan atlar
Sel olur bulanır, gölde durulur.
Kürt Yokuşu yayların başıdır.
Ay doğar, yıldızlar nişan taşıdır.
Toroslar güneyden arkadaşıdır,
Sırt sırta yaslanır sıra görünür.
1968 – Kayseri
Ömer Faruk Kotay
BİZE NE OLDU?
OZAN DERVİŞ/ İSMAİL KOÇAK
ÇOK BOZULDU BU İNSANLARIN DÜZENİ
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
NE OLURSA OLSUN “SARI ÖKÜZ”Ü VERMEYECEKLER!
Ali Rıza Navruz
Benden Bana Mektuplar! 56. Mektup
AHMET KARAASLAN
İZMİR ÇİĞLİ
Mehmet Arpa
Sessiz Uzaklaşmaların Anatomisi: İlişkiler Değerle Değil, Rahatlıkla Yaşar
KADİR DAYIOĞLU
HIZLI TREN GELMEZ MOLA!
Faruk Ergan
ŞIMARIK OLMAK!
Mustafa Cengiz
TAKIMLARIMIZIN KAYIPLAR HAFTASI…
Ali İhsan Öztürk
BİLİCİ, AYATA, ÖZTÜRK