İlim, irfan verdin bize
Çıkmazlardan geldik düze.
“Yavrularım” diye söze,
Bir başlardın öğretmenim.
Geçmişimi, tarihimi
Sen öğrettin her şeyimi.
Senle buldum ben kendimi,
Senle bildim öğretmenim.
Atamızı, soyumuzu
Düşmanlarla dostumuzu...
Sırla dolu dünyamızı,
Sen tanıttın öğretmenim.
Yanlış niçin, doğru nasıl?
“Size emanettir nesil.”
Alıştırdın usul usul,
Okutmaya öğretmenim.
Bilmiyordum niçin, neden?
Yol nereye, geldik nerden?
Bugünün farkını dünden,
Sen öğrettin öğretmenim.
Annem, babam, kardeşimsin.
Sevinçlerimsin, neşemsin.
Gerçekleşen düşlerimsin,
Rehberimsin öğretmenim.
Dilim söyler, görür gözüm.
Benliğimi buldu özüm.
Coşkularım, neşem, hazım
Sen var ettin öğretmenim.
Sen öğrettin çoğu-azı,
Okuttun erkeği, kızı.
Nasıl yazılırdı yazı,
Sen öğrettin öğretmenim.
24/11/1984 – Tatvan
Mustafa Cengiz
ZİRVE TAKİBİNDE KRİTİK VİRAJ!
KADİR DAYIOĞLU
SENCER SOLAKOĞLU
Faruk Ergan
YOK ÖYLE…
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
KİM EV KİM, ARABA ALIYOR, RAKAMLAR NERELERE ULAŞTI?
Mustafa Göçer
(COP 31 TOPLANTISINA ÇOK GİTMEK İSTEDİM...
Ali Rıza Navruz
ESEF
AHMET KARAASLAN
İNANMAZSAN ÖLÇ
Mehmet Arpa
İyi İnsan Olmak ile Saf Olmak Arasındaki İnce Çizgi
Nilgun Batıyeli
MASUMİYET KARİNESİ
OZAN DERVİŞ/ İSMAİL KOÇAK
AŞIK VEYSEL'E