İlim, irfan verdin bize
Çıkmazdan düze.
“Yavrularım” diye söze,
Bir başladın öğretmenim.
Geçmişim, tarihim
Sen her şeyimi istiyorsun.
Senle buluntu ben kendimi,
Senle bildim öğrettim.
Atamızı, soyumuzu
Düşmanlarla dostumuzu...
Sırla dolu dünyamızı,
Sen benim komutanımsın.
Yanlış neden, doğru nasıl?
“Size emanettir nesil.”
Alıştırdın usul usul,
Okutmaya başardım.
Bilmiyordum sorun, neden?
Yol nereye, nereden geldin?
Bugünün farkını dünden,
Sen geldin öğretmenim.
Annem, babam, kardeşimsin.
Sevinçlerimsin, neşemsin.
Gerçekleşen düşüşler,
Rehberimsin öğretmenim.
Dilim diyor ki, görüyorum gözüm.
Benliğimi buldum.
Coşkularım, neşem, hazım
Sen var ettin öğretmenim.
Sen çok-azı,
Okuttun erkeği, kızı.
Nasıl yazılır yazı,
Sen geldin öğretmenim.
24/11/1984 – Tatvan
Ali Rıza Navruz
BEN RÜZGAR OLMALIYIM
Mustafa Cengiz
BOZDUR BOZDUR HARCA LİMİTLERİ
Bekir Oğuz Başaran
OLMADI, HİÇ, OLMADI
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
SEÇİM OLUR MU, OLURSA NE OLUR?
VÜSELA ALİ-İLETİŞİM(SİZLİK)
İLETİŞİM İNCELİKLERİ -2
Mustafa Mete ÖZPINAR
İÇİMİZDEKİ SAHTE MÜSLÜMANLAR
KADİR DAYIOĞLU
ATATÜRK BULVARI
Ömer Faruk Kotay
DURDURUN DÜNYAYI, İNECEK VAR!!
Çınar Can Özyürek
GAYRİMENKUL PİYASASI
M. Kemal Atik
Düşünce ve Eylem Kıskacında Erdemli İnsan