Günlerden Cuma imiş,
Hoca camiye gitmiş.
İmam çıkmış minbere,
İğne atılsa yere,
Düşmez bir kalabalık,
Bakarmış alık alık.
Görmüş cemaat tamam,
Vaaz edecek imam.
Hepsinin gözü onda,
Bir şey yokmuş aklında.
Öksürüp yutkunurmuş,
Konuşmadan dururmuş.
— Ey cemaat, size ben...
Demiş, susmuş yeniden.
Unutmuş ne diyecek!
Tekrar kekeleyerek:
— Ey cemaat, ben size...
Derdim ki, bendenize
Ne oldu anlamadım?
Aklımı karıştırdım.
Yalan değil, hilafsız
Kafam, kazandan farksız!..
Neyi söylesem, bilmem
Sözümü unuttum ben.
Hoca demiş ki: — İmam,
Aklın karışmış tamam.
Kafanda yoksa fikir,
Karşımızda dikilir,
Orada ne durursun?
İnersen kurtulursun...
AHMET KARAASLAN
İNERSEN...
OZAN DERVİŞ/ İSMAİL KOÇAK
ÇOK BOZULDU BU İNSANLARIN DÜZENİ
HÜSEYİN TEKİN
BİZE NE OLDU?
Ali İhsan Öztürk
ÇOCUKLUĞUM ÇOK GERİLERDE KALMIŞ…
KADİR DAYIOĞLU
İMAMOĞLU
Mustafa Cengiz
LİGDE DERSİMİZİ ALDIK, HEDEFİMİZDEN SAPMADIK
Mustafa Cengiz CENK MEYDANI
KAYYIM ATAMAKLA BU İŞLER ÇÖZÜLÜYOR MU?
VÜSELA ALİ-İLETİŞİM(SİZLİK)
KARABAĞ AZERBAYCAN’DIR-1
İhsan Görücü
BAŞA SARDIR, BİR DAHA DÜŞÜN
Ali Rıza Navruz
SARI SEVDA