Ayrıştırma denilince belki de genellikle dışlama gibi olumsuz bir düşünce oluşabilir insanlarda. Herhangi bir amaç, düşünce, siyasi görüş taraftarı, bir ideoloji taraftarı, herhangi bir mezhep, dil, din, ırk, millet ve kültür mensupları hakkında ön yargılı ve olumsuz düşünceler birçok türden topluluklar arasında söz konusu. Her bir mensubiyet içinde de erdemli, ahlak sahibi, iyiliksever, karakterli, bilge, inançlı olmak gibi özelliklere sahip iyi insanların ve örnek insanların da varlığı söz konusu. Farklı mensubiyetler ve topluluklar arasında birçok türden olumsuz olgular yaygınlaşırken o topluluk içindeki her türden olumlu özelliklere sahip insanların ayrı tutulması olumlu ayrıştırmanın toplumsal boyutu.
Geçmişten günümüze din, dil, ırk, mezhep mensubiyetleri ile birlikte ideolojik, siyasi ve felsefi gibi birçok düşünce ve amaç toplulukları var olmuştur. Bu sayılan mensubiyetler içindeki insanların da birbirlerine karşı birçok türden mücadele ya da rekabetler oluşurken farklılıklara dayalı ön yargılar, düşmanlıklar, olumsuz düşünceler de söz konusu olmuştur. Bir mensubiyet içerisinde genel olarak kabul gören ahlâkî ve vicdani değerlere aykırı durumlar yaygınlık gösterirken, toplumun kimyasında olumsuz değişiklikler yaygınlık gösterirken, dengelerin aşılıp düzensizlikler sonucunda huzur, refah ve düzen ortamında olumsuzluklar da oluşabilir. Ama bu olumsuz durumların yaygınlaştığı topluluklara karşı birçok türden olumlu yönleri olan insanları o topluluktan ayrı tutmak bir olumlu ayrıştırmadır. Hani bir söz vardır ya " Her milletin içinde iyiler de vardır kötüler de vardır" diye, işte bu genelleyici sözü sadece bir millet mensubiyeti ile değil diğer mensubiyet türleri içinde de düşünebiliriz.
Aslında mesele mensubiyet meselesi değil insanlık, ahlak, bilinç, gelişim ve değer meselesi. Bilinç sahibi, duygu ve düşünce yönünden gelişmiş, erdem ve ahlak sahibi her insan ne kadar farklı mensubiyetlere dahil olsalarda anlaşma ve uzlaşma sağlayabileceğine inandığım gibi burada bir tecrübe de söz konusu.
Bir kişi mensup ve bağlı olduğu toplum ya da toplulukdan dolayı suçlu olamazken mensubiyetinden dolayı da her türlü olumsuz düşünce, davranış, eylem ve etkiyi de hak etmez. Tepki ya da yaptırımı gerektiren durumlar da ahlâka, adalete, düzene, dengeye aykırı eylemler, bir kişi, toplum, yönetim, kutsallığa karşı zarar verici ve olumsuz etkileyici girişim ve eylemler diyebiliriz. Bu konunun da örnekleri çoğaltılabilinir.
Daha açıklayıcı olmak gerekirse toplum içinde şu millet şöyle, bu mezhep mensupları böyle, şu dinî benimseyenler böyle olur, siyasi ve ideolojik olarak da şu' cular şöyle olur, bu siyasi görüşe mensup olanlar böyle olur gibi sözler söylerken o topluluklar arasındaki bazı örnek olacak şahsiyetleri, ahlaklı ve karakterli insanları ayırmak, insanlığın hakkını veren insanları ayırmak olumlu ayrıştırma örneğidir.
Bir de buna ülkemizde sık rastladığımız şu memleketin insanı şöyle olur, buranın insanı böyle olur meselesi de var. İnsanları ve toplumları artı ve eksileri ile doğrusu ve yanlışıyla değerlendirmek bir erdem olabileceği gibi bir adalet meselesi de olabilir. Gelişime, iyiliğe, faydaya odaklanmış birçok insan birçok memleketten, ülkeden, inançtan, mezhepten, siyasi görüşten, milletten çıkabilir. Burada " Kurunun yanında yaşın yanmaması" söz konusu olduğu gibi bir genelleme unsurunun dikkat edilmesi gereken bir husus olduğu ön plana çıkıyor.
Son olarak eklemek istediğim konu ise mensup olunan din, dil, ırk, mezhep, kültür, her türlü kutsallık, düşünce ve amaçlarınn korunup yaşatma çabasının doğal ve olumlu olduğunu kabul ederim. Burada şiddetsiz bir rekabet de olabilir. Bunun dışında ahlak, erdem, hak, hukuk, adalet, insanlık da insanın, toplumun ve insanlığın iyilik ve faydası için olup bunların da korunup yaşatılmasının da olumlu olduğunu düşünenlerdenim. Burada varlığın özünün korunup yaşatılması ve geliştirilip hizmet edilmesi ayrı bir çerçeve iken saygı, anlayış, insanlık, adalet gibi unsurları da ayrı bir çerçeve içine alabiliriz.