TOPLANTI

Kararlaştırılan yer ve tarihte bir araya gelen kurul, vakit kaybetmeksizin toplantıya başladı.

Toplantı Nedeni:
İnsanların Üzerimize Yıktığı İşler

Katılanlar:
Kader
Kısmet
Nasip
Bahane
Vicdan

Katılmayan:
Sorumluluk
(Davet edildi, gelmedi)

Toplantıyı Kader açtı.

"Değerli kurul üyeleri... Son toplantımızdan bu yana iş yükümüzde ciddi bir artış yaşandı. Gündemimiz yine değişmedi."

Önündeki dosyayı açtı.

"Son dönemde en sık karşılaştığımız vakalar şunlar:

• Alarm kurulmadı. Suçlanan: Kader.
• Cam fark edilmedi. Suçlanan: Orada olması.
• Taş görülmedi. Sonuç: 'Kader işte...'
• Direğe yürüyerek çarpıldı. Sorgulanan: Direğin neden orada olduğu.
• Ağaca omuz vuruldu. Ağacın yanlış yerde durduğu iddia edildi.
• Kapı itileceğine çekildi. Hatalı bulunan: Kapı.
• Çay döküldü. Açıklama: 'Olacağı varmış.'
• Kahve devrildi. Sonuç: Kader yine dosyaya eklendi.
• Sınava çalışılmadı. Karar: 'Kısmet değilmiş.'
• Hiç adım atılmadı. Beklenti: Nasip."

Dosya kapanmadan Bahane söz istedi.

"Bu dosyaların büyük kısmı benim masamdan geçti."

Kader başını kaldırıp yorumladı:
"Senin de iş yükün epey artmış."

Bahane gülümsedi.
"Ben sadece köprü vazifesi görüyorum."

"Köprü mü?"

"Evet... İnsanlar önce bana uğruyor, sonra sizin üzerinize geçiyor."

Vicdan önündeki tutanakları çevirdi.

"İlginç..."
"Dosyaları inceliyorum; herkes mağdur, kimse hatalı değil."

Kısa bir sessizlik oldu.

"Bugüne kadar 'Hata bendeydi.' diye başlayan tek bir tutanağa rastlamadım."

Son sayfayı kapattı.

"En az rastladığımız cümle ise şu..."

"'Ben dikkatsizlik ettim.'"

Kısmet söz aldı.

"Benim de küçük bir ricam var."

"İnsanlar beni, emek verdikleri hâlde ulaşamadıkları şeyler için kullansın.
Hiç hazırlanmadan bekledikleri her sonucun altına ismimi yazmasınlar."

Nasip de söze katıldı.

"Ben bir kapıyı açabilirim.
Ama o kapıya kadar yürümek yine insanın görevidir."

Tam o sırada kapı hafifçe aralandı.
Herkes dönüp baktı.
Kapının önünde Sorumluluk duruyordu.

Kader şaşkınlıkla sordu:

"Sen... neden içeri girmedin?"

Sorumluluk hafifçe gülümsedi.

"Bana ihtiyacı olan yok ki."

Kimse cevap veremedi.
Vicdan başını önüne eğdi.
Bahane ilk kez söyleyecek söz bulamadı.

Karar:

Bir sonraki toplantının, gerekli görülmesi hâlinde Sorumluluk ‘un çağrısı üzerine yapılmasına oy birliğiyle
karar verilmiştir.

Sorumluluk yeniden sırtını dönerek kapıya yöneldi.
Arkasına dönmeden konuştu:

"Benim yüküm arttığında, sizlerin neredeyse yapacak işi kalmayacak zaten."