İNSAN SERMAYESİ
Maddiyatçılığın, bencilliğin, çıkarcılığın bir hastalık gibi birçok alana yayıldığı zaman diliminde insan kazanmanın da faydalı yönlerinden bahsettiğim bir yazı bu. Özellikle çocukluk, gençlik ve okul yıllarında birçoğumuzun hayata bakışı farklı olabilir. Sonrasında gelen emek, sorumluluk, maddi kazanç peşinde koşma döneminde ise ister istemez duygularımızı ve düşüncelerimizi etkileyen unsurların girdabına giriyoruz.
Özlüyoruz geçmişi, günümüz ve geleceğin derdine düşerken. Korkuyor birçok insan yoksulluktan, yoksunluktan, yük olmaktan, kayıplardan, onur meselesi haline gelen muhanete muhtaç olmaktan. Korkunun da insanı yöneten bir olgu olduğunu anlıyoruz böylelikle. Korkularımızla yüzleşmemek için kendimizi çok yıpratıyoruz. Özgürlükten önemli tavizler veriyor birçok insan çağdaş köleliğin pençesine düşerken. Onurdan taviz verirken mutlu oluyor birçok insan. Avunuyor ihtiyaç ve sorumluluğumu az da olsa karşılıyorum diye.
İki yüzlü kağıt parçaları sarıyor duygu ve düşünce dünyamızı. Mutlu olmaya devam ediyoruz tüketim çılgınlığı ile. Lüks bir mekânda yemek yediğimizde kısa süreli bir yalancı cennettin içinde zannediyoruz kendimizi. Birde paylaşıyoruz görseller ile bunu. Ne güzel kandırıyoruz misafir olduğumuz aldatma mekanında kendimizi. Sonra çekip gidiyoruz. Akıllarımızı alan yalancı cennettin renklerine kendimizi verirken ne kadar düşünüyoruz ayrılık vaktinden sonra kârımız ne olur diye. Ben size söyleyeyim bize kâr kalanı.
Yapılan iyilikler, kazanılan gönüller, adalet ve doğruluğun getirisi, güvenilir olmayla elde edilen itibar, fotoğraflara işlenen güzel günler, dostluklar ve hatıralar, anılarımız ile anılmamız, musalla taşında iken gönül rahatlığı ve samimi bir şekilde söylenilen " iyi bilirdik" sözü. Kazandığımız insanlar da peşinde koşarken gelip geçici maddiyatlardan daha kârlı bir sermaye olduğunu düşünenlerdenim. Gelip geçici hazların tutsaklığında iken beytullah olan gönülleri yıkmak da bir kaybediş tablosu. Varoluş senaryosu içinde gerçek olan kâr ve zarar hesabında belki birçoğumuz yanlış hesap yapıyor.
Bir de insan kazanmanın diğer adı ise insan sermayesi. İnsan sermayesinin de maddi anlamda getirdikleri de var.
İnsan sermayesi zor zamanlarda uzatılan bir el olur. Mutluk ve haz veren bir muhabbet olur insan sermayesi. Hayat yolunda doğruya ulaşmak için bir gösterge olur insan sermayesi. Hızla geçen zamanda kritik bir dönemeç olur. Gönülleri ısıtan sıcak bir çay etkisi olur. Ömür boyu bir destekçi olur. Bir de maddi anlamda düşünürsek yardımcı olan insan olmasa birçok insan nereden ve kimden kazanacak o gelip geçici maddeleri. Bir de birçok işletmede " İnsan Kaynakları" adında birimler varken insanın da bir kâr kaynağı olduğunu da anlıyoruz.
İşletmecileri omzunda taşıyan vasıfsız elemanlar olması da bazı insanlar için kıymet göstergesi. İnsanları da değeri düşük bir araç gibi görmek de ne kadar üzücü değil mi? İnsan mı yok sanki biri gelir biri gider sözünde bazı insanların, bazı insanlara verdiği değeri de anlıyoruz.
Birçok konuda insan bir sermaye iken bazı insanlar da insana hayat olur. Bir vesile olur insan birçok insanın yaşama tutunması için. Bazıları için bir denek olurken insan bazıları için ise kurtuluş sebebi. Bir sorumluluk olur insan, insan insandan sorumlu olur. Sorun çözer insan ve insan insana emanet olur. Yaratıcıya inanan insanlar için belki de insan birbiri için ve herkes için bir emanetçi olur. Belki dünya insana emanettir, belki insan dünyaya emanet. Belki de insan yüce bir emanetin taşıyıcısı. Şimdi anlıyoruz değil mi insanın ne kadar kârlı bir sermaye olduğunu. Emanet ve emanetçi olmanın değerini bilerek emanetlere ihanet etmeme dileğiyle.