Yolumuz düşüyordu bazen adliyenin bulunduğu sokağa.
Yine bir Aralık ayında hemde günbatımında o yoldan arabayla hızla geçerken aniden dikkatimi çekti yol kenarındaki çiçekler. Arabayı durdurdum ve çiçeklerin yanına yaklaştım.
Sonbahar için hüzün ve ayrılık ayları derler ya. O aylarda bitmişti. Sonbahar, hayatın bir bölümüne dair bir sembol ise Kış mevsimini de bir sembol gibi görebiliriz. Zorlukların, derdin, belki de bunlar mekândan ayrılığın, çilenin ve benzeri birden fazla durumun sembolü gibi de düşünebiliriz. Aynı zamanda çiçeklerde bir sembol. Hani derler ya çiçek gibi insan diye. Belkide bu sözden aklımıza geliyor. Bu sözün de bize hatırlattıkları var.
Çiçekler ise iyiliği, saflığı, güzelliği, insanlığı, kişilikli olmayı hatırlatıyordur belki de birçoğumuza. Tâbi göze alıyoruz ki herkesin düşüncesi bir değil. Herkes bir yerde ayrı bir dünyanın insanı değil mi ayrıca.
Bir de bak sen zamana ve gün batımında karşılaşmaya. Adliye kenarı, kış başlangıcı, gün batımı ve daha yaprağını dökmeden solmamış çiçeklerin varlığı. Belki de burada yoktan var edenin bir dertliye doğa aracılığıyla verdiği bir mesaj vardır diye de düşünebiliriz. İç dünyamızda bir ışık, tanımlanamayan duygular, bir titreyiş ve olumlu yönde bir gariplik de hissedebiliriz. Anlamayı bilirsek doğa da mesaj veriyor insana.
Düşünebiliyor musunuz karasal iklimin Aralık ayında yapraklarını dökmeyen ve hâlâ solmamış çiçeklerin varlığını. Bu Kış ayında solmamış çiçekler içinde ayrı bir sembolik anlam da yükleyebiliriz. Çevresindeki her türlü kötülüğe, zulme, haksızlığa, adaletsizliğe ve mağduriyet oluşturan sebeplere karşı iyiliğini, saflığını, kişilik veya karakterini, her türlü olumlu hasletini koruyan insanların sembolü olmasın kış çiçekleri.
Aynı zamanda her türlü olumsuzluğa karşı direniş, mücadele ve bir inatçılığın da sembolü gibi de düşünebiliriz bu kış çiçeklerini. Bir dayanabilme ve katlanabilme sembolü olarak da düşünebiliriz. Aynı zamanda güçlü olmanın sembolü olarak da görebiliriz.
Varlıklar ve doğaya anlam verme ve sembolleştirme de biz insanları başka canlılardan ayıran özellikleri arasında da görebiliriz. Düşündükçe de insanı insan yapan özellikleri de hatırlayabiliriz. Duygu dünyanın kapıları açıldıkça herkesin anlayamadığı mesajları da anlayabiliriz.