Çınar’dan sanat ve Van Gogh üzerine…
Herkes gibi, bana da ait olan bir şey var , duygularımın tam ortasında garip kalmış, bedenimin yalnızlığının hikayesidir bana ait olan. Zamanla yoğunlaşmış, yağmak için ilk damlanın doğuşunu bekleyen koyu bulutların arkasına gizlenmiş bir güneş daima varsa , duygularda varlığımızın gerisine gizlenmiş ilk damlası ile başlayan ağlamaların arkasındaki tecrübelerimiz ile yoğrulmuş yaşanmışlıklardır. Hayat benim penceremden, okumak ile yazmak arasında kalan kısımdaki gizemi barındırıyor. Yalnızlık tan beslenen ruhumun kaleminden çıkan anlımdaki çizgiler, emekle yoğrulmuş sonsuzluk yolculuğunda bizi biz yapan değerlerin bir göstergesi. İnsan yaşam denen bu yolculukta yalnızca kendini biriktiriyor. Bir gün geriye dönüp baktığımızda bize kalan sadece yalnızlık. Özümüze döneceğimiz gün koyu bulutlar arkasında saklı olan güneşin içimizde doğduğunu göreceğiz, göremeyenler , ev , araba , para , hırs , ihtiras biriktirdiğini sanmaya devam etsin , biriken yalnızca bizi biz yapacak güzellikler , bir gün yalnızca bizim bizden ibaret olduğumuz gerçeği ile karşılaşıldığı zaman keşke kendimi daha iyi anlayabilseydim diyeceğiz, işte o gün gelmeden , kendimizi anlamanın yollarını bulmaya çalışalım.
En büyük ressam Van Gogh ‘ un penceresinde ne vardı ? daha doğrusu o penceresinde gördüklerini anlatmak için ne yapıyordu “Ben içimde geçen fırtınaları ancak resimlerim ile size aktarabilirim” Van Gogh resimde iyi olduğunu biliyordu , belki hayatı boyunca yaptığı tablolarından yalnızca bir tanesi satılabilmişti ; oysaki hayatı boyunca 2100 tablo yapmıştı ; fakat Van Gogh un şu sözü beni çok etkilemiştir, “ eğer ben iyiysem zaten sonunda mutlaka iyi olduğum anlaşılacak “ Van Gogh , artık bedeninden taşmak üzere olan duygularını bizlere anlatabilmek için resim yolunu seçti , kendine en yakın sanat dalının resim olduğunu zamanla fark etti , Van Gogh özünde yatan düşüncelerini belki yazarak anlatamadı, değeri insanlar tarafından o dönemin şartlarında pekte iyi anlaşılamadı ; ancak o öldükten yıllar sonra dahi olduğunun farkına varıldı, duygularını bedeni ile değil , yazdıkları ile değil ,sahip olduğu eşyaları ile de değil , yalnızca ruhunu en iyi aktarabildiği tuvalleri , yani yaptığı eserleri ile bizlere anlattı. İşte sanatın dili öyle güçlü ki , tercümana gerek duymayan , dünyanın tüm dillerine özgürce çevrilebilen, ölümsüzleşmiş bir dil , Van Gogh kendini aslında tanımaya en yakın insanlardan biriydi benim gözümde , duygularını tuvallere aktardığı zaman , sonsuzluk penceresinden baktığımızda karşımıza çıkan manzaradan en iyi yerini aldı diyebilirim. Evimde de üç eseri, ruhumda olduğu gibi salonumun duvarında da asılı. İşte benim kendi penceremde de bir Van Gogh var , onun baktığı pencere kadar derin ve gizemli olmasa da benimde düşüncelerimin sırrı belki de kalemimde saklı. Van Gogh tabloları ile ben ise içimdeki birikmiş duygularımı ancak yazarak anlatabildiğimi düşünüyorum . Yazarak öğreniyor, yazarak kendime yaklaşıyorum. İşte burada sanat devreye giriyor , herkesin kendini daha iyi anlayabilmesi için sımsıkı sarılacağı bir sanatı olmalı , kendimize yaklaşabilmek , özümüze ulaşmak için bu önemli şeyi icra etmemiz gerekiyor düşüncesindeyim.
İnsan mutlaka bir sanat dalı ile uğraşmalı ve kendine en benzer olan sanat dalını bulana kadar gayret etmeli , size en yakını bulma yolundaki bu araştırma sizi müziğe , yazmaya , resim e veya başka bir sanat dalına yönlendirebilecek. Ruhunuza en yakın , duygularınızı en iyi kendinize ve çevrenize aktarabileceğiniz sanat dalını bulana kadar deneyin ve unutmayın kendinize en yakınını bulduğunuzda o sizin en iyi dostunuz olacak.
Yazar Çınar