“Ahmet Metin: Erciyes Zirvesi – Bölüm 1”
Yazar Çınar
Bölüm 1: Zirveye Yolculuk
21 Temmuz, Cumartesi akşamı, Erciyes’in eteklerinde hafif bir serinlik vardı. Rüzgâr, ağaçların dallarını sallıyor, uzaklardan gelen kuş sesleri dağın sessizliğine eşlik ediyordu. Ahmet Metin, Tekir Kapı’ya vardığında teleferiğin çalışmadığını fark etti. Planladığı yolculuk daha da zorlaşmıştı; sırtındaki çanta ağır, ayakları yorgundu, ama heyecanını bastıramıyordu.
Yürüyerek dağ evine doğru ilerlerken karanlıkta patika taşlarının ayak altında çıtırdadığını duyuyordu. Hava serin, dağ sessizdi; sadece rüzgârın uğultusu ve uzak bir dere sesi vardı. Saat 21.00 sularında dağ evine ulaştığında diğer dağcılarla tanıştı. İçlerinden yalnızca Ahmet Köse ve Hakan Ayverdi’yi tanıyordu. Diğerleri farklı şehirlerden gelmiş, aynı hedef için bir araya gelmişti: Erciyes’in zirvesi.
Gece yarısını geçmişti ve saat 01.30 olduğunda, yaklaşık yirmi kişilik ekip karanlıkta yürüyüşe başladı. Karanlık, onları sarıyor, adımlarının sesi dağın sessizliğinde yankılanıyordu. Rüzgâr uğulduyor, taşlara vuran hafif kar taneleri yol boyunca parlıyordu. Yokuş dikleşiyor, yorgunluk adımları ağırlaştırıyordu. Her adımda biraz daha zirveye yaklaşıyor, heyecan ve korku iç içe geçiyordu.
Sabahın ilk ışıkları dağ siluetlerini altın renginde aydınlattığında ekip zirveye ulaştı. Erciyes ayaklarının altındaydı; bulutlar aşağıda, gökyüzü ise ulaşılmaz bir mesafedeydi. Zirveye ulaşmanın verdiği haz, yorgunluğun hepsini unutturuyordu. Bir süre manzarayı izleyip kısa bir dinlenmenin ardından iniş başladı. Ama kimse farkında değildi ki, dağın gerçek tehlikesi henüz başlıyordu…
By Yazar Çınar