Bozulmuş dünyanın işi temelden,
Neyini anlatsam bilemiyorum!
Kişide kalmamış güzel amelden,
Bu zamana Ömer (RA) gerek diyorum.
Fakiri sömürür servet zengini,
Küçücük dereler, yutar engini.
Hiçbir kimse bulamamış dengini,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Dereler, nehirler ummana akar.
Göller kurur gider, ortadan kalkar.
Yetkisiz çabalar, yetkili bakar.
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Yağmurlar, denizle gölleri sular;
Suya hasret ile yanar topraklar.
Çoban ile ortak kuzu yer kurtlar!
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Esnafında düzen, sanayi hile;
Yenisi hurdadır, eskiler belâ.
Şehirler, ilçeler gidiyor sele ...
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Ölüler hayatta, canlı toprakta,
Meyveler kabukta, çiçek yaprakta.
Erkeği evde de dişi sokakta,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Cenaze alkışla, düğün ağıtla
Asîler uslanmaz asla öğütle.
Mazlumlar hakkını bekler umutla,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Hayasızlar rağbet bulur toplumda.
Şahinler, baykuşa esirdir damda.
Vatandaşın canı çıkar her zamda,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Kardeş, kardeşine kazar kuyuyu,
Proflar şaşırır basit sayıyı.
Hakka razı olmaz bulur dayıyı...
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Edepsizler, namusluyu ayıplar.
Bulunmuyor yitip giden kayıplar.
Her belâya “sabır!” diyen Eyüpler,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Deli, akıllıyı atar dışarı.
Gelini hovarda, kızı haşarı...
Utanmaz işini sayar başarı,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Şehvet narasıdır türkü, şarkımız...
Yosun tutmuş, su göndermez arkımız.
Aslına dönmeli necip ırkımız,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Kızlar telefonla bulur kocayı,
Öğrenciler yanıltıyor hocayı.
Uzun boylu ezip geçer cüceyi
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
İçimizden çıkar devlete düşman!
Tartıda zayıftan hafiftir şişman.
Yamuklar dört köşe, doğrular pişman
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Çoğumuz ırkına düşman özünde.
Başlar gider ayakların izinde...
Yalan, riyâ hepimizin sözünde
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Bakanı, vekili tüm büyük başlar...
İşçisi, memuru hep vatandaşlar
İçinden çıkılmaz karanlık işler,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Yüksekten korunur kirli iş yapan,
Baş tacı edilir, doğrudan sapan.
Kalmamış Hak dine ihlâsla tapan,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Adalet, emniyet, güven kalmadı!..
“Adil Düzen” dedik çare olmadı.
Kim geldi de vatandaşı yolmadı!
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Hükümet, hükmetmez vatandaşına.
Doğrunun çabası, gider boşuna.
Bacımın türbanı belâ başına,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Hasta can derdine, hekim paraya
Kaptan gemisini sürer karaya.
Kimse uymaz yasal olan sıraya...
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Çare veremeyen hekim yetişir,
Hangi yara, hangi dertler bitişir?..
Her yerde yangın var vatan tutuşur,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Eğitim cahile teslim edilir,
Düz yollar dururken, sarpa gidilir.
Siyasette kin, düşmanlık güdülür.
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Bülbülü leş yiyor kırmızı gülün,
Akordu bozulmuş sazdaki telin.
Şimşirden tarak var elinde kelin,
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Uyduruk tarikât, sahte dervişler...
İslâm aleyhine bu nasıl işler!..
Kalmamış eskiden, kırklar, yediler.
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Mühim işler ehillere verilmez.
Hikmeti ne, sırrı nedir bilinmez!
Kirli iş ortada, fail bulunmaz.
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Yaşamak suç mudur İslâm Dini’ni?
Dinsiz yüzümüze kustu kinini!
Bir gün seven çıkar Türk Milleti’ni!
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
İslâm’a muhalif, “şeriat ” diyen.
Müslüman geçinir, faizi yiyen!
Hukukçu bilinir, hakkı çiğneyen
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Hani Kur’ân hükmü, nerde sünnetler?
Mercümek, İskiler, Civan, Edesler...
Sonuç bekliyoruz tutuk nefesler.
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Yeter Türkmenoğlu yorma özünü,
Her kusuru görme, kapat gözünü.
Sen doğruya bağlan, çevir yüzünü...
Bu zamana Ömer gerek diyorum.
Ahmet KARAASLAN
02/12/1996 – Kayseri