LAFONTEİN MASALLARINDAN BİR ŞİİRİM
DOKTOR DER Kİ
Aslan çok hastalanmış,
İninden çıkamamış.
Bütün hayvanlar gelmiş,
Ona sağlık dilemiş.
Tilki ortada yokmuş.
Kurt etrafına bakmış:
— Kralım tüm hayvanlar,
Ormanda yaşayanlar,
Emrinizde olanlar
Sizi sevip sayanlar…
Hepsi gelmiş huzurda
Tilki yoktur hazırda…
Onu hiç göremedik,
Yerini bilemedik.
Zaten hep böyle eder
Bilmeyiz nere gider…
Kral o an kükremiş,
Tüm hayvanlar titremiş:
— Çabuk densizi bulun,
Tüm tüylerini yolun!
Alıp gelin yanıma,
Tak eyledi canıma…
Tilki kapıdan girmiş,
Hem de kıs kıs gülermiş.
Aslan onu görünce,
Bağırmış hiddetlice:
— Nerelerdesin densiz!
Yakına gel edepsiz...
Ölsem sevineceksin,
Zevkten gebereceksin!
Tilki demiş: — Sultanım,
Kurban olsun bu canım.
Dağı, taşı taradım.
Size çare aradım.
Görüyorum bendeler,
Sık dokur, ince eler…
Hangisi olur çare?
Kaç kapıya, kaç yere
Bir sorunuz gitmişler,
Ne çare öğrenmişler?..
Aslan demiş: — Gel şöyle,
Çare ne imiş söyle.
Kıs kıs gülüp içinden,
Gayet emin kendinden:
— Doktor der ki kralım,
Bir kurt postu bulalım.
Sultanı ona sarın,
Hastalıktan kurtarın…
Aslan demiş: — Durmayın,
Tez kurdu yakalayın!
Derisini yüzünüz,
Üzerime örtünüz…
Ahmet Karaaslan