Oğuzlar sel olup akmış batıya,
Seferler yapılmış Anadolu’ya...
Dereler, çaylar, nehirler kurumuş.
Toprak ateş olmuş, her yer kavrulmuş.
Uzaktan görününce Kızılcahamam,
Komutan demiş ki: “Bu günlük tamam.”
Elinde bakracı yaşlı bir ana,
Ağır ağır gelmiş askerden yana.
Geçmiş susuz bir çeşmenin başına,
Bakraçtan ayranı dökmüş taşına.
Askerlere demiş: — İçin kuzular,
Bunda bir orduya yeter ayran var!
Kana kana içmiş bütün askerler,
Seyredermiş gökten bunu melekler.
Mataralar dolmuş, asker de kanmış,
Yaşlı ananın sesi yankılanmış:
— Doldurun kuzum, için yavrum,
İçmedik bir kimse kalmasın oğlum! ..
Askerler demişler hep bir ağızdan:
— Allah razı olsun anamızdan.
Mataramız, kabımız dolu, ANA DOLU
Susuz kalmadı ki tek Allah kulu…
Adı “Urum” diye bilinen ülke,
“ANADOLU” olmuş o günden Türk’e.
08/12/2002 –TALAS