BİR SİYASİ MASAL
KURTLA KUŞ bir de ARI,
Paylaşıp iktidarı
Üçlü ortak olmuşlar.
Bir hükümet kurmuşlar.
Başta kuşun sultanı,
“Katil” sayıp kurtları,
Buna itiraz etmiş,
Kurtlar çok öfkelenmiş.
Ulumuş yavrukurtlar,
Kıyamet koparmışlar:
“Geri alsın sözünü,
Belirtmeli özrünü!
Kuşun akbabaları,
Çok yakmıştı canları.
Ölen biziz bu ne kin?
Şehidimiz var beş bin!..”
Böyle söylerken taban,
Başka düşünmüş tavan:
“Fazilet’le Sarıkız,
Dinlensinler biz varız...”
“Evet” deyip teklife,
Girmişler hükümete.
Kurtla, kuş iki kutup,
Arı ortayı tutup,
En kârlıları olmuş,
Sanki hazine bulmuş!
Kuş gagayla vururmuş,
Arı sokar dururmuş.
Derman kalmamış kurtta,
Huzur bozulmuş yurtta.
Bu ne biçim bir kumar,
Ne ÜLKÜ, ne amaç var!
Yolsuzluk ve yoksulluk,
Hem de başıbozukluk…
Hâkim olmuş ülkeye,
Söz geçmiyor kimseye.
Bir yıl geçmiş aradan,
Zamlar yağmış havadan...
Millet aç ve perişan,
Ortaya çıkmış sultan.
Genel aftan bahsetmiş,
Gündemi değiştirmiş.
Müzakere, pazarlık
Sona gelinmiş artık.
Uludukça bir BOZKURT,
Dar edilmiş ona yurt...
Kurtlar küsüp ocağa,
Geçip gitmiş uzağa.
Sam Amca’dan bir derviş,
Aniden çıkıp gelmiş.
Millet umut bağlamış,
Bir ağızdan bağırmış:
“– Ey derviş, baba derviş
Bizi kurtar” derlermiş.
Bu Derviş, başka derviş;
Epeyi çam devirmiş!
İçten-dıştan tezgâhlar,
Yılmazlar ve Doğanlar...
Bir de Özer Çiller var.
MHP’ye oyunlar...
Kurulup tasarlanmış,
Devlet başkan bunalmış.
Rest çekerek hepsine,
Milletin kendisine:
“Bu işi çözün” demiş.
“Erken Seçim” istemiş.
Yalnız kalınca Devlet,
Altı parti nihayet,
Bir olup anlaşmışlar.
Ortak tavır takmışlar.
Bir AB sevdası,
Çıksın “Uyum Yasası”,
Avrupalı olalım,
Türk’lüğü unutalım (?)
Kahrolası o cani,
Bebek katili hani,
Yağlı ipten sıyrılmış;
Hayatı bağışlanmış.
Tek başına adaya,
Alınıp İmralı’ya
Koç besiye çekilmiş.
Keyfi de yerindeymiş...
Düşmanlardan kuvvet güç,
Alır da durur mu hiç?
Üç Kasım’da bir seçim,
Yapılmış ki o biçim!
Tansu, Mesut ve Kutan,
Devlet, Ecevit sandıktan,
Bir daha çıkamamış,
Hep baraja takılmış.
AKP umut olmuş,
Tüm meclisi doldurmuş.
Bitirecekler YÖK’Ü,
Kaldıracaklar yükü.
Zam yok ve “özgür türban...”
Söz vermişti Erdoğan!
Karanlığa kapalı,
Tümü yeni kafalı,
Üç yüz altmış üç vekil.
Gül de olmuş mümessil.
Ampulleri yanacak,
Hiç sorun kalmayacak.
Çalışanlar yaşadı!
Maaşları zamlandı (?)
İki ayda on dört kazık,
Zam olup geldi azık.
Ertelendi nemalar,
Dikiş tutmaz yamalar.
Kıbrıs, Irak krizi
Kandırdı hepimizi.
ABD’yi dost bildik,
Conilere üs verdik!
Askerler çuvallandı,
Ellerinden bağlandı!
Vaatlere aldandık,
Kerkük’ü bağışladık...
Peşmerge bozuntusu,
Karışımın tortusu.
Adam sayıldı artık,
Böyle günü kurtardık!
Nereden çıktı bilmem,
“Kamusal alan” denen,
Yasaklara takıldık.
Hepimiz bakakaldık!
Türban koca dert oldu,
Eskiden beter oldu.
Hep böyle mi siyaset,
Bulunmaz mı nihayet?
Cesur, erkek, yurtsever...
Yok mudur milletperver?
Aç gözünü vatandaş,
Aldatıldık arkadaş...
Yok farkı birbirinden,
Anlamazlar hâlinden!.. 05/03/2006/KAYSERİ
Not: 2006 yılında o zaman siyasi olaylarına göre yazılmıştı...