Türk halk kültüründen şiirlerimden
EYVALLAHIN AYARI
Tekkede garip derviş
Şeyhine su dökermiş.
Abdest alan elleri
Islanmayan yerleri
Çok garip gelmiş ona
Şunlar gelmiş aklına:
“Mürşit olacak bize
Bakacak yüzümüze
İçimizi bilirmiş
Yahu bu şey delirmiş!..”
O an şeyh demiş: — Evlat
Sende kalmamış bir tat.
Beklemeden sabahı
Derhal terk et dergâhı…
Akşamdan çekip gitmiş,
Yolda tükenip bitmiş.
Rastlamış bir çobana
Misafir olmuş ona.
Geçmişini anlatmış
O çobanı ağlatmış.
Çoban demiş ki ona:
— Müjdeler ola sana
Şu dağın arkasında
Bir gölün kıyısında
Şehrin adı “EYVALLAH”
Kurtuldun artık billâh.
Her şey bedava-beleş…
İstersen kendine eş
Seç, evlen de yuva kur
Ama orda rahat dur.
Uyacak üç kural var
Sırayla işte onlar:
Allah işi, kul işi
Karışmaz buna kişi.
Bir de söyleme yalan
Üçe muhalif olan
İlk önce dövülürler,
Şehirden kovulurlar…
Şehire giden derviş,
Demiş: “Bu çok kolay iş.
Eğitim var dergâhtan
Ne isterim Allah’tan!.”
Görmüş yanda bir hamam
Demiş: “Farzdır yıkanmam”
Gitmiş kurna başına
Yatmış göbek taşına.
Yıkanıp keselenmiş,
Bir hayli de dinlenmiş.
Kalkıp giyinmiş önce
Çıkıp yaklaşmış gence.
Ona “eyvallah” deyip
Genç de aynı söyleyip
Karşılıklı gülmüşler
Böyle memnun olmuşlar…
Kasadarı denemiş,
”Borcumuz nedir?” demiş.
— Eyvallah dedin kardeş
Para istemez, beleş…
Çıkınca dışarıya
Bir göz atmış karşıya.
Fırından sıcak ekmek
Canı istemiş yemek.
Hemen fırına dalmış
Bir taze ekmek almış.
“Burada para eyvallah,
Sana şükürler Allah.
İyi ki kovulmuşum,
Rahatımı bulmuşum.”
Mutluymuş bizim derviş,
“Kurtuldum billah” dermiş.
Bir arkadaşa gitmiş,
Yalvarıp rica etmiş:
— Evlenmek istiyorum
Yolunu bilmiyorum…
Ne yapmalıyım kardeş?
Nasıl bulurum bir eş?
— Yarın kurulur pazar.
Her milletten kadın var
Bir eş beğen orada
Eyvallah de sonrada…
Derviş pazara gitmiş
Bir bayanla evlenmiş.
Geziyormuş çarşıda
İki bayan karşıda
Yaşlı bayan peçeli,
Genç açıktır küpeli…
Ona çok öfkelenmiş,
Bağırıp sinirlenmiş.
Polisler gelmiş o an
Demişler ki: — Sen ey can!
Kul işine karıştın
Neden haddini aştın?
Temiz bir dayak yemiş,
Dışarı çıkıp demiş:
“Sen bilirsin Yaradan
Sopa yedim buradan
Neylesin garip derviş?
Rabbim bana bu ne iş!
Kullarını uyardım
Sen bana eyle yardım…”
Polisler almış onu
Bağlayarak kolunu
— Neden kuralı bozdun?
Billahi iyi azdın!
Allah işine karıştın
Sen çok kötü alıştın...
Yine dayak, işkence
Ayar yapmışlar ince…
Yorgun gitmiş evine
Gelmek için kendine,
Yatağına uzanmış
Biraz zaman kazanmış.
Tükenmişken dermanı,
Tam da uyku zamanı,
Arkadaşları gelmiş,
Eşine şöyle demiş:
— Git eşine haber ver
Ava gitmeyi sever.
Kapıda bekliyoruz
Az sonra gidiyoruz.
Haber verince eşi
Dervişin dönmüş başı:
— Ben gidemem dağlara,
Evde yok de onlara…
O an eşi bağırmış
Polisleri çağırmış:
— Diyor ki kocam bana
Evde yok söyle ona.
Ben hiç söylemem yalan
Anlamam düzen, plan.
Alın götürün bunu
Artık istemem onu…
Gayrı kovulmuş derviş
Pişmanlıktan inlermiş.
“Eyvallahın ayarı
Bilemezsen uyarı
Eyvah! Eyvahlar dersin,
Benim gibi inlersin.”
Ahmet KARAASLAN
19/11/2012-TALAS