Kömür gözlerine vuruldum, yandım
Haberin yok muydu oy karagözlüm?
Peşinde yıllarca pervane döndüm
İlan-ı aşkımı duy karagözlüm.
Sen sılada, ben gurbette çaresiz
Geçmiyor günlerim senden habersiz.
Yaşamak olur mu böyle kimsesiz?
Yakıyor hasretin vay karagözlüm!
Bir yılda tek mevsim kış yaşıyorum.
Haberin var mıdır? Çok üşüyorum.
Ummana girmeye hep koşuyorum
Önüme çıkıyor çay karagözlüm.
Ufuk görünmüyor sislidir gözüm
Dermanım tükendi taşımaz dizim
Artık hiç kimseye kâr etmez sözüm
Derdimin dermanı ney karagözlüm?
Ömrün sonbaharı çiçek soluyor.
Gülleri açmıyor, bülbül ölüyor.
Felek bizden öcünü mü alıyor?
Bunu da bir final say karagözlüm.