Ben öğretmenim dağ köylerinde,
Yollara, ışığa, bilgiye hasret...
Kır çiçekleri var bahçelerimde,
Açsınlar bekle, öğretmenim sabret.
Kars, Ardahan, Hakkari, Ağrı, Van’da
Antep, Adıyaman, Muş, Malatya’da
Siirt, Mardin, Diyarbakır Urfa’da
Her yerde yılmadan tutarım nöbet.
Benim bu vatanın suyu, güneşi.
Cizre, Batman, Midyat, Bitlis’in başı...
Bingöl Dağları’nın boranı, kışı
Yeminime olur kefil ve senet.
Şırnak’ta caniler kıysa da cana,
Vampirler doymasa, susasa kana;
Hizmet için aziz, kutsal vatana,
Caydıramaz beni hiçbir felâket...
Antakya, Adana, Maraş, Kayseri
Benim vatanımdır köyleri, şehri.
Sivas, Erzurumlu kalmasın geri,
İnsanlığın düşmanıdır cehalet.
“Hayatta hakiki mürşit, ilimdir.”
Okul yuva, öğretmen de âlimdir.
Gümüşane, Artvin, Rize ilimdir.
Anadolum da seksen bir vilayet.
Kanımız boğacak terör kinini,
Biz yıkarız başlarına inini...
Hatırlayın Atatürk’ün gününü!
Çok “KEMALLER” verir bu yüce millet.
Bilirim gelecek güzel günler var.
Öğretmen, millete en vefalı yâr.
Terör süremez ki sonsuza kadar,
Çok yakındır, değişecek vaziyet.
Yavrular ilimden yoksun kalmasın,
Kırçiçeği tomurcukken solmasın.
Varsın cani bu gerçeği bilmesin,
Kalksın ülkemizden yokluk, sefalet...
Türk, Kürt, Çerkez... Bir atanın oğludur.
Hepsi birden al bayrağa bağlıdır.
Vatan aşkı yüreğimi doldurur,
Çalışmak da bize kutsal, ibadet
TÜRKMENOĞLU, zulüm baki kalamaz.
Bu gerçeği cahil olan anlamaz.
Hiç bir kuvvet bu vatanı bölemez!
Dayan öğretmenim, az kaldı, sabret...
17/10/1996 – Kayseri