Hayatında seni anlamamak için yemin etmiş birine bir şeyler anlatmaya çalıştın mı hiç? Hani sen konuşursun, mantıklı cümleler kurarsın, kendini paralarsın ama karşı taraf sadece seni nasıl suçlayacağını düşünür... İşte bugün sana hayati bir sır vereceğim: Kendini açıklamak aslında bir zayıflık sinyalidir.
Neden biliyor musun? Çünkü sen kendini açıkladığında, karşındakine seni yargılama yetkisi vermiş olursun. Sanki bir mahkemedesin ve o da senin hakiminmiş gibi davranırsın. Oysa senin hayatın bir dava değil, sen de bir suçlu değilsin. Kimseye kendini açıklamak zorunda değilsin.
İnsanlar seni sadece kendi algı seviyeleri kadar anlarlar. Sen ne kadar derin konuşursan konuş, karşındakinin kabı ne kadarsa o kadarını alır. Eğer karşındaki kişi seni yanlış anlamak istiyorsa, sen dünyanın en mantıklı cümlesini de kursan o yine bildiğini okuyacaktır. Çünkü bazı insanlar çözüm değil, haklılık peşindedir. Onlar için senin ne hissettiğin değil, kendi egolarının ne kadar tatmin olduğu önemlidir.
Peki, biz neden sürekli kendimizi açıklama gereği duyuyoruz? Çünkü anlaşılmak istiyoruz, onaylanmak istiyoruz, sevilmek istiyoruz. Ama şunu unutma: Seni gerçekten seven ve anlayan birine açıklama yapmana gerek yoktur; seni anlamak istemeyen birine ise ne kadar açıklama yapsan boştur. Aradaki o ince çizgiyi fark ettiğinde hayatın kolaylaşacak.
Sessizliğin gücünü hafife alma. Bazen en büyük cevap, hiçbir şey söylememektir. Sen sustuğunda, karşındaki kendi gürültüsüyle baş başa kalır. Kendi hatalarıyla, kendi hırslarıyla ve kendi saçmalıklarıyla yüzleşmek zorunda kalır. Kendini açıklamadığında, enerjini boşa harcamamış olursun. O enerjiyi kendini geliştirmek için, daha iyi bir versiyonun olmak için kullanabilirsin.
Birisi seni suçladığında ya da seni yanlış değerlendirdiğinde sadece gülümse ve "Sen bilirsin" de. Bu cümle dünyanın en güçlü cümlesidir. "Sen bilirsin" demek, "Senin benim hakkındaki düşüncelerin beni tanımlamaz, bu senin problemin" demektir. Tartışmaya girmek, kendini ispatlamaya çalışmak seni sadece aşağı çeker.
Şimdi bir düşün; bugüne kadar kimlere, hangi konularda kendini açıklamak için nefes tükettin? Değdi mi? Muhtemelen hayır. O yüzden bugünden itibaren bir karar al: Değerini bilmeyenlere kelimelerini harcama. Kim ne düşünürse düşünsün, kim seni nasıl görürse görsün; sen kendi gerçeğini biliyorsun ya, bu yeterli.
Unutma; aslanlar kendilerini koyunlara ispatlamak için uğraşmazlar. Sen de kendi yolunda, kendi doğrularınla dimdik yürü. Bırak isteyen seni yanlış anlasın, bırak isteyen seni eleştirsin. Sen sessiz kal ve başarınla konuş. Çünkü en büyük açıklama, senin duruşundur.