Hayatımızda hep o "hayır" diyemeyen, herkesin yardımına koşan ama günün sonunda hep kendi yorgunluğuyla baş başa kalan birileri vardır.
Belki de o kişi tam şu an bu satırları okuyordur.
Toplum olarak fedakarlığı ve her şeye "eyvallah" demeyi yüce bir erdem sayarız.
Ancak dikkat buyurunuz; nezaket ile kullanılmak arasında o kadar ince bir çizgi vardır ki, fark etmediğinizde kendinizi başkalarının hayatını kolaylaştıran bir "araç" olarak bulursunuz.
Bakınız, bugün modern insanın en büyük yanılgısını konuşuyoruz: Herkesi memnun etme çabası.
Bir düşünün; siz mi gerçekten iyisiniz, yoksa "hayır" dediğinizde yaşayacağınız o suçluluk duygusundan mı korkuyorsunuz?
Eğer birine yardım ettiğinizde içinizde bir huzur değil de bir sömürülmüşlük hissi uyanıyorsa, orada iyilikten değil, bir suistimalden söz edebiliriz.
İnsan ilişkilerinde çok net bir kural vardır: Sınırlarını çizmeyen birinin, başkaları tarafından sömürülmesi kaçınılmazdır.
Eğer siz her an ulaşılabilirseniz, her isteneni anında yapıyorsanız ve kendi önceliklerinizi hep en sona atıyorsanız; dünya sizi "iyi insan" olarak değil, "her zaman kullanılabilir bir kaynak" olarak görmeye başlar.
Ve acı olan şudur ki; siz kendinizden verdikçe, karşı tarafın talepleri azalmaz, aksine arsızlaşır.
Suistimal edilip edilmediğinizi anlamanın en kolay yolu şudur: Bir gün, o hep yaptığınız iyiliği yapmayın.
O gün size karşı takınılan tavır, o ilişkinin gerçek rengini belirler.
Eğer karşı taraf anlayış göstermek yerine size suçluluk hissettirmeye çalışıyorsa, bilin ki o kişi sizin karakterinizi değil, sizin ona sunduğunuz konforu seviyordur.
Peki, bu "iyilik tuzağından" nasıl çıkılır?
Her şeyden önce, "hayır" demenin bir bencillik değil, bir öz saygı duruşu olduğunu kabul etmelisiniz.
Sizin zamanınız, sizin enerjiniz ve sizin duygularınız sadece size aittir.
Bir başkasının hayatını güzelleştirmek için kendi hayatınızı karartmak zorunda değilsiniz.
İkinci olarak, suçluluk duygusunu bir kenara bırakmalısınız.
Siz kimsenin kurtarıcısı değilsiniz.
Herkes kendi hayatının sorumluluğunu taşımakla yükümlüdür.
Siz yardım etmek istediğinizde yardım etmelisiniz, mecbur hissettiğinizde değil.
Unutmayın; insanlar size, sizin kendinize verdiğiniz değer kadar saygı duyarlar.
Siz kendi sınırlarınızı korumazsanız, kimse sizin sınırlarınıza saygı duymaz.
Hayatta nazik olmak bir güçtür, ancak bu nazikliği bir zayıflık maskesi olarak kullanmalarına izin vermeyin.
Sonuç olarak; kendinizden çalmayı bırakın.
Başkalarına verdiğiniz o sonsuz krediyi biraz da kendi huzurunuz için kullanın.
Hayat, başkalarının beklentilerini karşılamak için harcanmayacak kadar kısa ve kıymetlidir.
Bugün bir değişiklik yapın. Sadece canınız istediği için kendinize vakit ayırın ve sizi sadece "işine yaradığınız sürece" sevenlere o meşhur mesafeyi koyun.
Göreceksiniz ki, siz kendinize değer verdikçe, hayatınızdaki kalabalıklar azalacak ama kalanların kalitesi artacaktır.
Sizin iyiliğiniz, sadece doğru insanlar için harcanacak kadar değerlidir.