BİR ŞAİRİN NİYAZI
"""""
Yıllar yılı gönlümün sızısıyla dertleştim,
Duymadım başka duygu hislerimle cenkleştim.
Denizlerin dalgası vururken kıyılara,
Hasret çekti gözlerim tutmayan uykulara.
Sadece sevgiliye methiyeler dizerdim;
Sonra mükerrer okur ve de çok beğenirdim.
Derdim ki; sanat budur, şiirse tâ kendisi.
Hatta dağda çobanın çaldığı kaval sesi.
Bunca yılı nâfile –ne yazık- geçirmişim,
Şimdi anladım ki ben, bu deryada “hiç”mişim.
Sezemedim nedense önümde bir uçurum
O yerin kendisiymiş yaşadığım bu durum.
Düşünmedim bir kerre bu vadi neden sağır,
“Belki ses verir” dedim,”bağır şairim bağır.”
Her lahza ya İlâhi, ismini haykırsaydım,
Seni yazmadı diye kalemimi kırsaydım.
Bir ses duysam; “Ey Rıza yaptığından utanma,
Her arayan Mevla’yı pek kolay bulur sanma.”
O zaman ki bu şair yeniden doğmaz mıydı,
Rabbi için cihatla zulmeti boğmaz mıydı?!.
Şimdi secdeye varıp dualar ediyorum,
Allah’ım bir defacık, duysa beni diyorum.
Bu fakiyri affeyle; sen kerimsin gafursun,
Niyazın kabul eyle el açtı ne olursun...
**
Ali Rıza Navruz
# Kozmik Rüzgarı- 1991
------------------------
