MÜSEBBİP
'''
"Sebep sensin gönülde ihtilâle..."
Gökkuşağı rengini arayanlar bulurlar;
Düş atlarım da böyle, ben üşürken gelirler.
Sıkıntımı heybemde karanlığa taşırken;
Posta bürünmüş derdim, dağlarımda ulurlar.
Sanki şu dip odalar babalarından miras;
Başköşeye kurulur, inan kırk yıl kalırlar.
Bu oyuncak bebekler, sanmayın mama yemez
Sanmayın güçsüz kolda, benim gibi ölürler.
Derdin hangi makamda diye sorma kemancı;
Tellerine sor hele, onlar iyi bilirler.
Düşler denizde dalga, ben kıyıda kum oldum;
Her gel-gitle uzanır, tane tane alırlar.
Dedim ya ben üşürken, atlar gelir toynaklı;
Sizlere bu vedâmın, müsebbibi olurlar.
^^
Ali Rıza Navruz
