BU VAKİT..
/İskontosuz düş kırıkları.../
============
Ali Rıza Navruz
Her bir pârem sanki birine vurgun gibi bu mevsim. Kendi dünyamın yalnızı mıyım, yıldızı mıyım seni hiç mi hiç ilgilendirmez. Gönlümün ipek yollarından geçen kervanlar ruhuma navruz dikiyor bak. Elini ver de elime, diline çiçek değsin… Ben şairim; “ağlarım ağlatamam/ hissederim söyleyemem”… Her pâremi sorma emi, her pârem benim artık senden öte/beri! Düşlerimi delirten yarınlar benim. Bir mısra boyu, hatta dört elif miktarı hevesim, mâceram benim işte. Sen çatla ey gönül? Vakit bu haydi!
Yüreğimdeki şu liman beni korumaz sanıyorsun dalgalarından öyle değil mi? Sen öyle san! “Çok geçtim bu sulardan şu burundan şu koydan, nasıl yadırgar beni yüreğimdeki liman?” Senin var yaaaaaaa, o dar vaktine, uyduruk sadâkatine hiç de ihtiyacım yok anladın mı? Hem öperken, kokunu içime çekmemişim ki, seni beklemelerde sızlamıyor bak burnumun direği. Giderken demiştin ki hani: “Allah’a emânet ol…” Zaten başka kimim var ki?!
Ulan manyaaaak;
“Seviyorsan bugün sor bugün ara ..!
Öyle ya; yarına
Kim öle kim sağ kala…”