Temel’le arkadaşı derin derin düşünüyorlar, uzun süre konuşmadan oturmuşlar bankta. Sonunda Temel bak Dursun aklıma ne geldi biliyor musun? Diyerek söze başlamış
Sen öleceksin, çürüyeceksin ve şu bahçedeki otlar gibi büyüyeceksin ve ben de burya oturup otlara bakacağım ve Dursun sen hiç değişmemişsin ula diyezeğum”demiş.
Dursun da ula kardesum ben de ayni seyi düşünüyordum.
–Sen öleceksin, çürüyeceksin, şöyle otlar büyüyecek ve o otları öküzler yiyecek dışkılayacaklar ben de o gübrelere bakıp
–Ula Temel hiç değişmemişsin diyezeğum”demiş.
Ramazan’ın öncesi ve sonrası düşüncelerine herkesin yaklaşımı her bireyin durduğu ve baktığı açıdan olacaktır elbette. “Nimetini ay-gün ve zaman demeden yediğimiz Rahman’a karşı duruşumuz ve kulluğumuzda değişmeyen şeyimiz samimi “KUL”luk, ve şükür olmalı” diye düşünüyorum, rabbim hamd’ini yapanlardan eylesin hepimizi.
İBRET ALMASINI BİLMEK ESAS OLAN...
Kral hazretleri ava düşkündür ve ava çıkar. Dikkatsizlikle silah geri teper ve işaret parmağı kopmuş. Vezire tedbirsizsin senin yüzünden oldu deyip hapse attırmış birinci vezirini. Asmadığına sevinen vezir belki bu kötü olayda da iyi yönler olabileceğini düşünmüş. Kral saçmalama, bunda ne iyilik olacak?
Ben artık özürlü bir kralım açın içeri der ve hapse atar. Vezir yine
–Hapishanede olmanın da iyi yanı olabilir demiş. Kaderine razı olmak zorundadır. Kral yine duramamış. Birkaç gün sonra yine ava çıkar. Bu arada bir ceylanın peşine düşüp kovalarlarken ekip ormanda yolunu kaybetmiş. Ve çok vahşi bir kabilenin insanları gelip hepsini esir almışlar kaybolunca.
Hemen tamtam çalmışlar ve kabile toplanıp esirleri yaktıklar ateşe atmaya başlamışlar. Sıra krala gelmiştir. Kralın parmağının kopuk olduğunu görünce ateşe atmamışlar. Meğersem bedevi kabilesi vucüdunda yara beresi olanı kurbandan saymazmış.
Kralı serbest bırakmışlar.Kral kopuk parmağı sayesinde ölümden kurtulmuştur. Dönüş yolunda vezirinin sözlerini hatırlayarak, hapse attığına pişman olmuş. Saraya döner dönmez vezirden özür dileyip eski görevine iade etmiş.Bunun üzerine bilge veziri:
”Özür dilemeniz gerekmez saygıdeğer kralım; çünkü eğer ben hapiste olmasaydım, muhakkak sizinle birlikte olacaktım ve vucudumda bir özrüm olmadığı için de vahşi kabile beni de diğerleri gibi kızgın kazanlarda kaynatacak, şimdi yaşıyor olamacaktım”der.
Hayata bir de bu açıdan bakmayı deneyelim, iyilik ve takva yolunda değişerek, gelişerek/değişerek yaşayalım. Hayatın aslı müsbet yönde değişim ve gelişimden ibarettir efendim.
MUHAMMED MUSTAFA (s.a.v.) “HABLİ METİNDİR”
Diyanet İşleri Başkanımız Prof. Dr. Mehmet Görmezin Kadir Has Kongre salonunda söylediği “Anlatmadan anlamaya doğru çeyrek asır” sözünde geçen “Anlatma”ve anlatılanı, anlatanın ve dinleyenin “Anlama”sı, “İdrak” etmesi kutlama gecesinden bu güne kadar beni tefekküre sevk eden anafikir oldu.
Genelde alemi islamın, özellikle adını bahar-Arap Baharı- koydukları küresel medyatik dalaverelerle bilad-ı islamda akıtılan kanlar başta olmak üzere yer altı ve yer üstü kaynakları üzerine sömürücü emperyalistler tarafından oynanan oyunların arkaplanını sezen dünya Müslümanları ile ülkemizin güneydoğusundaki art niyetli asırlık ihanet planlarının ve bahar dediklerine sonbahar gözüyle bakan insanımız bu Kutlu Doğumu ve İslam kardeşliğinin olmazsa olmaz olduğunu
Osmanlı’nın ardından inkar yoluna sapan tasallutçu çağdaşların yanlış idareleri sonunda ülkenin bölünme aşamasına geldiğini görerek tekrardan asıllarına ve bu coğrafyada her şeyi tutan “Habli Metin”e (Ensağlam ip olan din ve iman)a yapışmaktan gayri çarelerin palyatif zaman kayıpları ve ebedi izmihlale sebep olması endişesiyle bu yıl kutlamalar daha samimi daha candan ve hakkıyla katılımların olması bizleri mesruru etti.
Evet! milletimizin, aziz halkımızın feraseti Batı ve emperyalist uşaklarını yenmiştir. “Kaybedilen şey aranmaya çıkıldığı anda varoluş başlamıştır” denir. Evet o arayış başlamış ve sadece Türkiyemizde değil uluslar arası çapta evrensel büyüklükte Hz. Peygamberi “Anlatma” ve ”Anlama” çabası aralıksız sürmektedir yıl boyu ve bütün zamanlarda kesintisiz şekilde Allah’ın lütfuyla. Küresel zülüm ve talan, gayretullaha dokunma sevyesini çoktan geçmiştir. Irak’ı, Afganistanı ve son olarak Gazzeyi enkaza çevirme alçaklığı -bu yıl- ve katilliği ile ona engel olunmaması bunların başında gelmektedir.